وحيد الاعصار ، فريد الادوار ، درياى ناپيدا كنار علوم عقلى و نقلى ، و سحاب مدرار « 1 » فنون اصلى و فرعى ، المقتفى آثار آبائه الاطيبين و الحامى لذمار اجداده الاكرمين ، آية اللّه فى العالمين و حجة الحق على الخلق اجمعين ، مولانا و استادنا جناب السيد حامد حسين - ادام اللّه ظله العالى بدوام الايام و الليالى - كه احوال خيرمآلش در اوراق آينده مرقوم مىشود . از مصنفات جناب المفتى العلّامة در علم كلام كتاب تشييد المطاعن و كشف الضغائن است در رد باب هشتم تحفهء اثنىعشريهء شاه عبد العزيز دهلوى و آن كتابى است نهايت مبسوط در دو مجلد كبير كه مثل آن در حسن بيان و رشاقت « 2 » و لطف تقرير و متانت تحرير و استيعاب اقوال و ضبط احوال رجال و افحام « 3 » معاندين و قطع لسان جاحدين « 4 » و استيصال شبهات مخالفين و ايضاح . . . اين جماعت زائغين « 5 » از سابق ازمان تا اين اوان از تصانيف احدى از علماى اعلام و افاضل عالىمقام به ظهور نرسيده . 2 - و كتاب سيف ناصرى در جواب باب اول تحفهء اثنى عشرى . 3 - و كتاب تقليب المكائد در جواب باب دوم تحفه . 4 - و كتاب برهان السعادة در جواب باب هفتم تحفه كه تخمينا سى هزار بيت خواهد بود و نسخ اين كتاب در حيات آن جناب به اكناف و اقطار مشتهر گشته و علماى اعيان و نبهاى « 6 » عالىشأن عصرش به وصف آن كتاب رطب اللسان بوده جناب سلطان العلماء مولانا السيد محمد - طاب مرقده - در بعض مكاتيب خود كه به آن جناب نوشته مدح و ثناى بليغ در حق كتاب مزبور فرموده . و معاصرش عين الاعيان مرحوم سبحانعلى خان هم در مكتوبى كه به آن جناب نوشته مدح فرموده . صورت مكتوب مذكور اين است : « ابر مدرار عنايت بحر زخار رأفت ، محيط معقول و منقول ، حاوى فروع و اصول ، مولوى صاحب مخدوم نياز كيشان ، نحرير زمان ، دام مجدكم ، سرلوح نيازنامه . . . به نيازمنديها نموده گزارش مىدهد كه رسالهء رد تحفهء اثنى عشرى تصنيف ملازمان را ديدم . سبحان اللّه ! چقدر درر غرر جوابهاى دندان‌شكن از بحر طبع گرامى سر برزده و الحق چنين جوابى كمتر از فضلاى سابق هم سرانجام يافته باشد . هر فقره‌اش ذوالفقارى است براى قطع رئوس ادلهء مخالفان . اگر غلط نكنم به آن جناب ارث از جناب حيدر كرار - عليه التحية و الثناء - رسيده بر وجود سراپا خير و بركت سامى ، امروز اهل حق هر قدر كه نازش نمايند مىزيبد . خامهء مقصور اللسان چندان‌كه به مدح طرازى جناب پردازد

--> ( 1 ) . سحاب مدرار - ابر باران‌ريز . ( 2 ) . رشاقت - خوش‌قدوبالائى . ( 3 ) . افحام - زبان كسى را بستن ، خاموش گردانيدن به صحبت . ( 4 ) . جاحدين - سعىكننده ، ساعى . ( 5 ) . زائغين - مردمان آواره و سرگشته . ( 6 ) . نبها - زيركان ، باهوشان .