131 - و رسالهء موسومه به دليل المتحيرين . 132 - و رساله در جواب بعض سالكين از اهل مكاشفه و تمكين در تفسير فقرهء هرروزهء ماه شعبان و آن اين است : الهى هب لى كمال الانقطاع اليك و انر ابصار قلوبنا بضياء نظرها اليك حتى تخرق ابصار القلوب حجب النور فتصل الى معدن العظمة و تصير ارواحنا معلقة بعز قدسك . 133 - و رساله در حل بعض امور مشكله . 134 - و رساله در اثبات وجود جن ، و بيان حقيقت و صورت و ماده و هيئت ذاتيه و عرضيهء آنها ، و ذكر تشكل ايشان به اشكال مختلفه و تكليف و عبادت و موت و حشر و جنت و نار و ساير احوال ايشان كه آن را در جواب مسئلهء عالم عامل و فاضل و اصل ، ميرزا موسى بن الحاج ميرزا حسن الشهير بالرشتى كه از قزوين همراه خود آورده بود نوشته بود . هذا ما وجدناه من مؤلفاته و مصنفاته . 64 ) السيد على بن السيد دلدار على النصيرآبادى اللكهنوى [ 1200 - 1259 ه ق ] : طاب مرقدهما . ولادتش در لكهنو هيجدهم شوال سنهء يك‌هزار و دو صد ( 1200 ) هجرى واقع شد . وى صاحب زهد و ورع و در اكثر علوم مداخلت و مهارت داشته . ذات والاصفاتش هميشه مصروف وعظ و هدايت خلق و اقامت جمعه و جماعت بود . در اكثر فضائل شهرت داشت سيما در علم قرائت و فن تجويد بىنظير بود . در سنهء خمس و اربعين بعد الالف و المائتين ( 1245 ) از هندوستان به كربلاى معلى سفر نمود و علماى آنجا تعظيم و احترام او مىكردند خصوصا فاضل سيد كاظم رشتى بسيار در رعايت تعظيم آن سيد جليل القدر كوشيد و كمال ذاتى او را دريافته اجازه‌اى مشتمل بر مدايح و فضائل آن جناب نوشته به آن جناب دارد . بالجمله سيد موصوف در سنهء ست و اربعين بعد الالف و المائتين ( 1247 ) باز مراجعت به اين ديار فرموده پيوسته مصروف وعظ و هدايت مردم و تدريس و تصنيف بود . او را در سفر عتبات مباحثات و مناظرات با مخالفين واقع شده . از جملهء تصانيف او است : رساله در مبحث فدك ، و دو رساله در باب متعه ، و رساله در علم قرائت ، و رساله در رد اقوال اخباريين ، و رساله در جواز تعزيه‌دارى جناب سيد الشهداء - عليه السلام - و تفسير كلام مجيد به عبارت هندى در دو مجلد . بعد اتمام آن تفسير در سنهء ست و خمسين بعد الالف و المائتين ( 1257 ) مرهء ثانيه با جمعى از دوستان و رفقا از لكهنو سفر نموده به زيارت مشهد روضهء رضيهء رضويه - عليه آلاف التحية - مشرف گشت و از آنجا به زيارت مشاهد مقدسهء ائمهء عراق مراجعت فرموده ، بعد مدتى قليل در كربلاى معلى