سعادتمند خود كه يكى فخر الدّين محمد ابو جعفر و ديگرى رضى الدّين على ابو الحسن است اجازه دادم كه روايت كنند از جميع آنچه استاد من سيد على مرا اجازهء آن داده است ، و همچنين آنچه را كه ديگر علما مرا اجازه داده‌اند از آن جمله شيخ حسين بن عبد الصمد عاملى و سيد عابد نور الدّين على بن سيد فخر الدّين هاشمى و غيره‌اند كه همهء ايشان از پدرم روايت دارند . انتهى . و تاريخ اين اجازه اوايل سنهء نهصد و نود هجرى است . شيخ يوسف بحرانى در لؤلؤه آورده است كه شيخ حسن مذكور ، اشعار رائقه و قصايد فايقه دارد و بسيارى از آن را در كتاب انيس المسافر و جليس الحاضر نقل كرده‌ام . و صاحب امل الآمل نقل كرده كه او ديوان اشعار دارد كه آن را تلميذش شيخ نجيب الدّين على بن محمد بن محمد بن مكى عاملى جمع نموده است . از تصانيف شيخ حسن مذكور كتاب : 1 - منتقى الجمان فى الاحاديث الصحاح و الحسان در دو مجلد است كه در آن ابواب عبادات به تصنيف آمده ، 2 - و كتاب معالم الدّين و ملاذ المجتهدين كه از آن جمله مقدمه‌اش در اصول فقه و بعضى از فروع در احكام طهارت به معرض تأليف رسيده ، 3 - و حاشيه بر كتاب مختلف الشيعة است ، 4 - و كتاب مشكاة القول السديد فى تحقيق معنى الاجتهاد و التقليد ، 5 - و كتاب الاجازات ، 6 - و كتاب التحرير الطاوسى در علم رجال ، 7 - و رسالهء اثنىعشريه در طهارت و صلات ، 8 - و كتاب مناسك الحج ، 9 - و كتاب جواب المسائل المدنيات الاولى و جواب المسائل الثانية و جواب المسائل الثالثة . انتهى . و ابو على در منتهى المقال ، بعد ذكر تصنيفات او گفته كه اصل كتاب تحرير طاوسى از مؤلفات سيد احمد بن طاوس بود كه آن را بر منوال رجال شيخ كشى - ره - تأليف كرده و به كتاب حل الاشكال فى معرفة الرجال موسوم نموده بود . پس شيخ حسن تحرير و تهذيب آن نموده به تحرير طاوسى موسوم ساخت . صاحب كتاب در منثور بعد ذكر تصانيف او آورده كه وفاتش در سال هزار و يازده هجرى واقع شد و ماه وفاتش به يادم نيست و او در بلدهء جبع مدفون شد . پس مدت عمرش پنجاه و دو سال و كسرى باشد . و الله يعلم .