به فنون عربيت و فقه و ديگر علوم بود . از جملهء معاصرين است . در شهر طوس متولى منصب قضاى مشهد مقدس بوده . قرائت علوم پيش سيد بدر الدّين حسينى عاملى كه مدرس آنجا بود فرموده و هم به خدمت سيد حسين بن محمد بن على بن ابى الحسن الموسوى كه به شيخ الاسلام معروف بود ، و ديگر مشايخ و علما استفادهء فنون و علوم كرده . از تصانيف شريفهء او است : شرح شواهد ابن مصنف و آن شرحى است كبير و ضخيم كه در آن به حسن تحقيق پرداخته و در اكثر مقامات شرح مزبور به نقل اقوال فاضل عينى پرداخته و اشعار هم انشا مىفرمود اما كمتر ، و چيزى از آن به حفظ من نيست . انتهى ترجمة كلامه . 186 ) الشيخ محمد بن على [ بن محمود ] « 1 » بن يوسف بن محمد بن ابراهيم العاملى الشامى : « 2 » شيخ حر عاملى در جملهء معاصرين خود ذكر شريفش آورده و گفته كه شيخ محمد مذكور ، فاضل و ماهر و محقق و مدقق و اديب و شاعر و فائق بر اكثر معاصرين خود در عربيت و ديگر علوم بود . اشعار جيد و نيكو گفتى كه اكثر آنها مشتمل بر مضامينى عجيبه و غريبه‌اند . محمد بن فضل الله بن محب الله كه از فضلاى اهل سنت و جماعت است در ترجمهء شيخ مزبور در كتاب خود موسوم به خلاصة الاثر فى اعيان القرن الحادى عشر آورده كه : « محمد بن على بن محمود بن يوسف بن محمد بن ابراهيم الشامى العاملى الشهير بالحشرى ، الاديب الشاعر البليغ الوحيد فى مقاصده البعيد الغاية فى ميدانه . ذكره السيد على بن معصوم فى السلافة و استوعب ذكر فضائله فاغنانى عن شرح احواله حيث قال : البحر المطمطم الزخار و البدر المشرق فى سماء المجد بسناء الافتخار الهمام البعيد الهمة ، المجلوة بانوار علومه ظلم الجهل المدلهمة . اللابس من مطارق الكمال اظرف حلة و الحال من منازل الجلال فى اشرف حلة ، فضل تفلفل فى شعاب العلم زلاله و تسلسل حديث قديمه فطاب لراويه عذبه و سلساله . و محل رقى من اوج الشرف ابعد مراقية ، و حل من شخص المعالى بين جوانحه و تراقيه ، شاد مدارس العلوم بعد دروسها . و سقى بصيب فضله حدائق غروسها . . . الى ان قال : و اما الادب فعليه مداره . و اليه ايراده و اصداره . و ما الدر النظيم الا ما انتظم من جواهر كلامه . و لا السحر العظيم الا ما نفثت به سواحر اقلامه . و اقسم انى لم اسمع بعد شعر مهيار و الرضى ، احسن من شعره المشرق الوضى » . و ايضا صاحب سلافه بعد مدح و ثناى بليغ در حق شيخ مزبور آورده كه وى از بلدهء شام كه موطن

--> ( 1 ) . امل الآمل ندارد . ( 2 ) . طبقات اعلام الشيعة ، ص 522 ، امل الآمل ، ج 1 ، ص 173 ، سلافة العصر ، ص 323 .