مذكور روايت دارد » . و ايضا در رسالهء مزبور آورده كه : « شيخ فخر الدّين مذكور از سيد جليل القدر مير شرف الدّين كه شاگرد ميرزا محمد استرآبادى بود روايت دارد . و شيخ فخر الدّين را پسرى بود صفى الدّين نام كه فاضل و عالم و صاحب تأليف و تصانيف و از مشايخ اجازه است . وى از پدر خود شيخ فخر الدّين روايت دارد » . مؤلف گويد كه كتاب المراثى و الخطب كه در ذيل تصانيف شيخ مزبور مذكور شد بغايت اشتهار دارد و كتاب مذكور مشتمل بر مجالس تذكرهء مصائب حضرات اهل البيت - عليهم الصلاة و السلام - و قصايد در مراثى حضرت امام حسين - عليه السلام - از منظومات شعراى عرب است و معروف و مشهور به بياض فخرى است لكن نسخه‌هاى آن در ترتيب و زيادت و نقصان و امثال آن با يكديگر مطابقت ندارد . صاحب تذكرة العلماء آورده كه : « بر پشت بعض نسخ مجمع البحرين مكتوب يافته شد كه وفاتش در سنهء يك‌هزار و هشتاد و هفت ( 1087 ) هجرى واقع شد و تاريخ آن را در اين آيهء كريمه يافته‌اند : وَ يَطُوفُ عَلَيْهِمْ وِلْدانٌ مُخَلَّدُونَ « 1 » . و تاريخ ديگر « يخلفه بعده صفى الدّين » است » . و ايضا آورده كه : « تاريخ تصنيف كتاب مجمع البحرين كه در آخرش مكتوب است ، سنهء يك‌هزار و هفتاد و نه ( 1079 ) هجرى است » . 134 ) الشيخ محمد بن سليمان المقابى البحرانى « 2 » : منسوب است به‌سوى مقابا كه قريه‌اى از بحرين است . وى از تلامذهء شيخ على بن سليمان قدمى بحرانى بود كه ذكر او گذاشت و از او روايت دارد و بعد از شيخ على مذكور در علوم به درجه‌اى عالى رسيد تا آنكه مرجع عباد و بلاد گرديد ، و بعد از وفات شيخ صلاح الدّين بن شيخ على بن سليمان منصب رياست و قضا به تأييد سلطان و اكابر بلاد به شيخ محمد بن سليمان مذكور مفوض گشت . و شيخ را از اولاد ذكور سه پسر فاضل و مجتهد بودند كما يظهر من لؤلؤة البحرين . 135 ) الشيخ عبد النبى بن محمد بن سليمان المقابى البحرانى : پسر بزرگ شيخ محمد سابق الذكر است و از ديگر فرزندانش افضل و اعلم و فقيه و مجتهد و ورع و

--> ( 1 ) . سورهء انسان ، آيهء 19 . ( 2 ) . طبقات اعلام الشيعة ، ص 543 ، لؤلؤة البحرين .