يادداشت ناشر سپاس خداوند بزرگ را سزا است كه جان بندگان را به زيور ادب و سينه و سيرتشان را به گوهر حرف و واژه و جمله آراست و كلام را ارثيهء خود از براى اهالى خاك مقرر فرمود و عالمان را شرافتى آن‌چنان بزرگ بخشيد كه چون در دايرهء پاكيزه‌نفسان درآيند ، مركب قلمهاى اصلاحگر و نشاطآفرينشان همرنگ و هم‌وزن سرخى خون شهيدان باشد . ادبيات هر ملت و قومى بازتاب آراء و انديشه‌ها و نشان ژرفاى دانايى آنهاست و جهانيان به نيكى دريافته‌اند كه مدنيت و هويت و اعتبار هر ملتى از رهگذر ميراث فرهنگ مكتوب آنها قابل مشاهده است ، و ايران بزرگ و سرشار از افتخار ، در ميان ساير تمدنهاى نو و كهن دنيا قامتى افراشته‌تر از دماوند را در حوزهء علم و ادب و فرهنگ و هنر در پيش روى جهانيان قرار داده است . آسمان ادب اين مرزوبوم پر از ستاره‌هاى درخشانى است كه در منظومهء آفرينش ، فخرآفرين زندگانى بنىآدم‌اند . زنان و مردانى از اين ديار عمر خود را براى حفظ اين ميراث لايزال به پاى عبارتها و واژه‌ها گذاشتند و در انجام يافتن تحقق اين رسالت مهم ، خود نيز به ستاره‌اى درخشنده و آثارشان به ميراثى گرانبها تبديل گرديد . فقيد سعيد رضا قلى خان هدايت از جمله بزرگانى است كه بيش از سى سال از زندگى پربار خود را صرف جمع‌آورى اسناد و مدارك اديبان ايران و تحقيق و پژوهش در احوال ايشان كرد و با همت قابل ستايش خود آخرين و جامع‌ترين تذكرهء شعر و ادب فارسى را از زمان ابو العباس مروزى تا سال 1284 ه . ق . تحت عنوان مجمع الفصحاء براى اهالى علم و ادب و فرهنگ فارسى