بسيار در تصرف مهاجر و انصار آمد و در انجنك سپاهى از ملائكه بمدد اهل اسلام آمدند ابو جهل و جمعى از صناديد قريش كشته شدند و چون مهمّ اسيران كفّار بر فديه قرار كرفت آيهء ما كانَ لِنَبِيٍّ أَنْ يَكُونَ لَهُ أَسْرى حَتَّى يُثْخِنَ فِي الْأَرْضِ تُرِيدُونَ عَرَضَ الدُّنْيا وَ اللَّهُ يُرِيدُ الْآخِرَةَ نازل شد و اين موجب ملال خاطر آن حضرت كشت و چون عنايت ازلى شامل حال آن حضرت بود لهذا متعاقب آيهء مذكوره اين آيه نزول يافت لَوْ لا كِتابٌ مِنَ اللَّهِ سَبَقَ لَمَسَّكُمْ فِيما أَخَذْتُمْ عَذابٌ عَظِيمٌ و هم در آن سال ابو لهب به دوزخ پيوست سورهء تَبَّتْ يَدا أَبِي لَهَبٍ وَ تَبَّ دربارهء ابى لهب و زوجه‌اش نازل شد و ايضا مهمّ بنى قعقاع فيصل يافت و در سال سيّم از هجرت غزوه ذى امر و قروه روى داد و حرمت قمار در اين سال اتّفاق افتاد و ولادت جناب امام حسن ( ع ) و حرب احد و شهادت دندان مبارك آن حضرت و شهادت حمزه ( ع ) واقع شد و عبد اللّه بن جحش اسدى و مصعب بن عمير و ذكران انصارى و حنظلة بن ابى عامر و چند نفر ديكر از صحابهء كرام در جنك احد شهيد شدند و در سال چهارم از هجرت جناب امام حسين ( ع ) متولّد كشت و امّ سلمه بنت اميّه را آن حضرت نكاح فرمود و زينب بنت خزيمه را عقد نمود و هم در اين سال قلعهء بنى نضير را فتح كرد و آيهء إِنَّمَا الْخَمْرُ وَ الْمَيْسِرُ وَ الْأَنْصابُ وَ الْأَزْلامُ رِجْسٌ مِنْ عَمَلِ الشَّيْطانِ فَاجْتَنِبُوهُ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ نازل كرديد و بروايتى در سال هفتم تحريم خمر بوقوع انجاميد و در سال پنجم از هجرت غزوهء ذات الرّقاع و دومة الجندل و غزوهء بنى مصطلق و غزوهء خندق و كشته شدن عمرو بن عبد ود بدست امير حيدر و غزوهء بنى قريظه واقع شد و در سال ششم غزوه بنى لحيان و غزوهء ذى عروة و صلح حديبيّه با اهل مكّه و دعوت پادشاهان بدين اسلام و افك عايشه و نزول آيه بر پاكى او اتّفاق افتاده و در سال هفتم از هجرت فتح خيبر و بعد فدك و آنكاه وادى القرى روى داد و در سال هشتم از هجرت اسلام خالد بن وليد و عمرو بن العاص و غزوات اعراب روى نمود و غزوه موته شام و غزوهء حنين و فتح طايف و بنى طى و وفود قبايل عرب و تولّد ابراهيم بن رسول اللّه ( ص ) وقوع يافت و فتح مكه هم در آن سال واقع شد و در سال نهم از هجرت نزول آيهء حجاب و غزوهء تبوك و نزول آيهء برائت و تخريب بتخانه قيس و مردن عبد اللّه سلول منافق و احداث نفاق خالد بن وليد نسبت بامير المؤمنين ( ع ) واقع شد و در سال دهم از هجرت رحلت ابراهيم بن رسول اللّه ( ص ) و كذاردن حجة الوداع و مقرّر نمودن خلافت به حضرت امير المؤمنين ( ع ) در منزل غدير خم به حكم الهى و آيهء يا أَيُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ ما أُنْزِلَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ وَ إِنْ لَمْ تَفْعَلْ فَما بَلَّغْتَ رِسالَتَهُ وَ اللَّهُ يَعْصِمُكَ مِنَ النَّاسِ در آن‌وقت نازل كشت و بعد از اعلام و انجام امر خلافت آيهء الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَ أَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِي وَ رَضِيتُ لَكُمُ الْإِسْلامَ دِيناً نزول يافت و در سال يازدهم از هجرت آن حضرت مريض شد و در ماه ربيع الاوّل بعالم جاويد دركذشت و در همان ديار در حجرهء خويش مدفون كرديد و هماى روح آن حضرت در آشيان عِنْدَ مَلِيكٍ مُقْتَدِرٍ منزل كزيد و علماء امّت اختلاف كرده‌اند در آنكه چند روز از ماه ربيع الاوّل كذشته بود كه آن حضرت رحلت نمود جمعى كويند دويّم ماه بود و بعضى كويند دهم آن ماه اين واقعه روى نمود و برخى كفته‌اند كه در هجدهم ماه اين حادثه روى داد و در همه اقوال عمر شريف آن حضرت شصت و سه سال بود چهل سال در مكّهء معظّمه بود باآنكه وحى به آن حضرت نزول نمود بعد از آن سيزده سال ديكر در مكّه اوقات كذرانيد و ده سال ديكر در مدينه منوّره توقّف فرمود ارباب خبر آورده‌اند كه آن حضرت در مدّت حيات يازده زن به حبالهء نكاح درآورد اوّل خديجه كبرى چنان كه مذكور شد و او بهترين زوجات مطهّرات بود دويّم سوده بنت زمعة بن قيس كه نسب او در لوى به آن حضرت شركت دارد سيّم عايشه بنت ابو بكر بن ابى قحافه آن حضرت به غير از او زن باكره نكرفت چهارم حفصه بنت عمر بن الخطّاب پنجم زينب بنت خزيمه كه نسب او خزيمه به شش واسطه بعامر بن صعصعه مىرسد ششم امّ سلمه بنت اميّه و مادر او عاتكه نام داشت و عمّه رسول خدا ( ص ) بود هفتم زينب بنت جحش كه نسب وى بخزيمة بن مدركه مىرسد و مادر زينب نيز عمة آن حضرت بود و در اصل اسم او برّه بود و آن حضرت اوّل زينب را براى زيد بن حارثه خواستكارى نمود و تفصيل آن در كتب قوم مسطور است هشتم جوريه كه اسم او نيز برّه بود و آن حضرت به جوريه تغيير فرمود و نسب او به مالك ابن خزيمه مىرسد نهم امّ حبيبه بنت ابى سفيان بود