زوال نباشد و موجود و معدوم ساختن ازوست يَمْحُوا اللَّهُ ما يَشاءُ وَ يُثْبِتُ و اوست اوّل بلا اوّل و آخر بلا آخر و اجلّ است از آنكه بوده باشد قبل از آن يا با او شيئى بلكه بوده است و هيچ موجودى نبوده و جميع موجودات و ممكنات مخلوق و مصنوع اوست و همه اشياء را بعلم و قدرت و ارادهء خود از كتم عدم به دايرهء وجود آورده است و نيست او را رابطهء با عالم مكر خالقيّت او و مخلوقيّت آنها و مباين است به آنها ذاتا و صفاتا و فعلا و آن صفات صفات ذات و صفات افعال است و صفات ذات او قديم است و غير ذات او نيست و صفات افعال او حادثست و غير ذات اوست و قايم بذات اوست و او عادل است و ظالم نيست و خالق قبايح و معاصى و شرّ نيست و طريق جبر و تفويض هر دو باطل است بلكه فعل عباد در طاعت و معصيت از خود ايشانست اوّلى بتوفيق الهى و ثانى بخذلان او بهم رسيده است و بر جميع ممكنات قدرت او مساويست وَ هُوَ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ * و علم او باشياء سابق بر ايجاد و لاحق يكسان و برابر است أَ لا يَعْلَمُ مَنْ خَلَقَ وَ هُوَ اللَّطِيفُ الْخَبِيرُ و ايجاد كرده اشياء را مطابق علم خود و علم او بجزئيّات علم اوست بكلّيّات و عالم است بغيب و شهادت بلا تفاوت و غيب و غيبيّت نسبت بما مىباشد و الّا نسبت به او همكى يكسانست و به اراده ايجاد نموده است هرچه ايجاد كرده است و نه از راه احتياج است ايجاد او و جميع موجودات همكى در وجود و قوام محتاج مىباشند به او جلّ و علا و بكنه ذات او احدى را راه نيست خواه ادراك عقلى يا وهمى يا خيالى يا بصرى يا ذهنى وَ لا يُحِيطُونَ بِهِ عِلْماً و لقاء و رؤيت و معرفت كه در آيات و اخبار و ادعيه وارد است راجع است به بصيرت كامله قلبيه چنان كه ماثور است ليست الرّؤية بالقلب كالرّؤية بالعين و منزّه است اللّه تعالى از تشبيه و تعطيل و تفويض و او ربّ العالمين است و همه را تربيت مىكند و رازق است كه به همه روزى مىدهد و افلاك را در كردش دارد و هريك را بحركتى خاص و قاضىالحاجاتست كه حاجاتى را كه به او عرض نمايند اجابت مىفرمايد بلكه بىامر او بركى از درخت نمىريزد و كياهى از زمين نمىرويد و همه انبياء و رسل عليهم السّلام بر حقّند و بر خدا لازمست كه يكى از بندكان خود را بركزيند و بهدايت عباد ارسال دارد تا خلق را به راه مستقيم هدايت كند و اين كس مىبايد كه از كبائر و صغاير معصوم باشد و عمدا و سهوا از به دو عمرش كناه سرنزند تا قول او حجّت باشد و به روايت مشهور صد و بيست و چهار هزار پيغمبر ايزد تعالى فرستاد و چهار كتاب بر چهار پيغمبر خود داد تورية بر موسى ع و زبور بداود ع و انجيل بعيسى ع و فرقان بخاتم الانبياء عليهم السّلام و آدم ع و شيث و ابراهيم و ادريس را صحف داود به روايت اشهر سيصد و سيزده نبىّ مرسل بودند و جميع انبياء و رسل حق و فرستاده خداى تعالىاند و خاتم الانبياء محمّد مصطفى است صلّى اللّه عليه و آله و او را مبعوث كردانيد به كافهء ناس و بشير و نذير و داعى الى اللّه است و باذن حق رسانيد به امّت خود آن چيز را كه مأمور بود به رسانيدن او و ادا فرمود امانت مودّعهء نزد خود را و ايمان و اقرار لازمست به هرچه آن حضرت فرموده است مجملا چه علم به او هم رسد و چه نرسد از آن جمله معراجست كه ايمان به جسمانيّت و روحانيّت او لازمست و نصب امام و خليفه برسول خدا واجب است كه بايد يكى از امّتان خود را باذن خدا بركزيند تا بعد از وى خليفه و جانشين او باشد و اين خليفه هم بايد معصوم باشد و در زمان خود از جميع طوايف امم در صفات كماليّه مقدّم باشد و بر اين خليفه نيز واجب است كه يكى از امّتان را اختيار كند تا بعد از وى امام و جانشين او باشد تا هركز روى زمين از امام و حجّت خالى نباشد و بقياس و راى و اجتهاد حكمى در شريعت زياده كردن و كم نمودن جائز نيست و اجماع امّت حجّت نيست مكر آنكه در ميان ايشان معصومى باشد و رسول ص خدا بموجب خبر من كنت مولاه فعلىّ مولاه در يوم غدير علىّ بن ابى طالب ع را بركزيد و به فحواى حديث يا علىّ انت متى بمنزلة هارون من موسى ع وصىّ و خليفه كردانيد و حضرت امير المؤمنين ع به حكم آيهء إِنَّما وَلِيُّكُمُ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ وَ الَّذِينَ آمَنُوا الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلاةَ وَ يُؤْتُونَ الزَّكاةَ وَ هُمْ راكِعُونَ بعد از رسول خدا بهترين و داناترين امّت بود و در جميع فضائل و كمالات بر انبياء سلف سبقت مىنمود و باقى ائمّه فرزندان اويند و همچنين اوّل ايشان اخر و آخر ايشان اوّلست اوّلنا محمّد و اخرنا محمّد و اوسطنا محمّد و عدد ائمه طاهرين بنا بر اخبار جبان مقدّس نبوى ص دوازده است اوّل علىّ بن ابى طالب ع دويّم حسن بن علىّ ع سيّم حسين بن على ع چهارم على بن الحسين ع پنجم محمّد بن على ع ششم جعفر بن محمّد ع هفتم موسى بن جعفر ع هشتم علىّ بن موسى ع نهم محمّد بن على ع دهم على بن محمّد ع يازدهم حسن بن على ع دوازدهم محمّد بن الحسن ع صلوات اللّه عليهم اجمعين يازده تن ايشان آمده و امامت نموده و از سراى فانى بدار جاودانى كذشته‌اند و دوازدهم ايشان مهدى ع و صاحب زمان و غايب و منتظر است و عاقبت ظهور نمايد و عالم را بعدل بيارايد بعد از آنكه پر شده باشد