با شاهدِ امل همه عمر آورى به سر * روزى مگر برافكنى از عارضش نقاب برخيز و ديده باز كن ، اوضاع دهر بين * غافل مشو كه مىگذرد عمر با شتاب اختر نگر چو كودكِ لعّاب در طعان * و انجم ببين چو هندوى سحّار در ضراب ناهيد ، گرم رود و سرود است ازچه‌رو ؟ * برجيس ، مست عيش و سرور است از چه باب ؟ زيب قبول يافت مگر روى بدكنش * از خاك درگه خلف صدق بو تراب ماه زمين ، امام زمان ، باقر علوم * مولاى كامران و خداوند كامياب آن سرورى كه از اثر لطف شاملش * در حجر خود فصيل ظبا پرورد ذئاب در پاس شرع ، شحنه حزمش چو دست‌يافت * بُرد از زمان قرار و ز هفتم سپهر تاب آمد ز يك اشاره قهرش ز شش‌جهت * آفاق در تزلزل و انفس در اضطراب اى ادهم جلال تو را ، كهكشان ، لجام * وى اشهب كمال تو را ، ماه نو ركاب آمد غبار مقدّم تو ، زينت جباه * گرديد طوق بندگىات ، زيور رقاب از بهر حمل خيمه اجلال تو ، قضا * بسته است نه قطار فلك را به يك طناب