گشود بر رخ ارباب علم ، باب يقين * رواج مذهب و ملّت به اهل عرفان داد زهى كمالِ كرم ، كاين وجود كامل را * خداى - عزّ و جلّ - هرچه بايدش آن داد همه حقايق حكمت ، همه دقايق فضل * همه مفاخر گيتى به فخر دوران داد ستوده باقر علم نبى كه راى رزينش * ضيا و نور به مهر و به ماه تابان داد زبان به مدحت او بسته به بود همدم * نه ممكن است بيان ، آنچه را كه يزدان داد اين رباعى را در وصف مدرس مقدّس گفته : اين مدرسِ علّامهء عالم آمد * منزلگه فخر نسل آدم آمد چون مهبط فيض فاضل آفاق است * ز آن دلكش و جان‌فزا و خرّم آمد