به بوشهر ، يك‌بار در سال 1244 ق با اقامت سه‌ماهه در بوشهر و يك‌بار در 1246 قمرى اتفاق مىافتد . اما باليوز بوشهر كه بايستى وسائل سفر وصال را به هندوستان آماده كند ، نخستين بار او را با سردى مىپذيرد . پس از سه ماه ، بالاخره و ناگهانى به وصال خبر مىدهد كه كشتى آماده است . اما وصال چند روزى مهلت مىخواهد تا ساز سفر را آماده كند . باليوز امتناع مىورزد و تأخير را به زيان او و دولت بهيه انگليس مىداند . وصال حساس هم يك‌باره دل از اين سفر مىكند . خود مىگويد : مع القصه چون ديدم آن مردمى ( ! ) * چو عنقا نهان آمدم ز آدمى ز هندوستان دل بپرداختم * به ويرانهء خويشتن ساختم ( ر ك : ماهيار نوابى ، يحيى ؛ خاندان وصال شيرازى ، صص 23 - 21 )