سلطان در آن روزگار نمىتواند اين‌قدر به اصطلاح امروز منوّر الفكر باشد كه در مورد سعى صفا و مروه چنان بينديشد و عمل كند . بلكه ساير بخش‌هاى تاريخ نيز بر اين ترديد صحّه مىگذارد . مثلا آنجا كه نوشته‌اند : « او از رقص و آواز در قهوه‌خانه‌هاى شاه‌عبّاس جلوگيرى كرد و آن را تعطيل نمود . » ( ر ك : فلسفى ، نصر اللّه ؛ « تاريخ قهوه و قهوه‌خانه در ايران » ، چند مقاله تاريخى و ادبى ، ص 281 ) اما به هر رو ، دربارهء او اين قول نيز آمده كه : « افعال او باعث طعن او شده ، چه بعضى از اهل خبر ، اجتناب نكردن او را از كارهاى شيطان نسبت به او داده‌اند . » ( جناب ، پيشين )