تا قطب محيط علم و فضلى * گردد به تو آسمان تقوا در كرسى مدرس تو جمعند * طلّاب بسى ثواب‌آسا تا چار عناصر وجودت * از چار دليل شد مهيّا از معدن علم و كان فضلت * بىبهره نگشت هيچ دانا تا موجد ظلم را تو سدّى * كى رخنه شود به شرع پيدا ؟ نصّ علماى امّتى هست * كامروز پيمبرى تو بر ما از ردّ و قبول توست امروز * آماده جحيم و خلد ، فردا اين سدره كه كرده‌اى بنا ، گشت * بس طعنه سرا به عرش اعلا هر خشت وى است به ز خورشيد * هر طاق وى است به ز اقصى پرداخته‌اى چو گل ره شرع * كز زحمت خار نيست پروا مدحى كه سزاى تو نداريم * ما جمله ستوده‌ايم خود را