والد ، اين معنى ، زيادت . در اين سال فرخنده فال كه سنهء ميمونهء توشقان‌ئيل سعادت دليل ، مطابق يك هزار و دويست و چهل و هفت هجرى است ، رايات سپهر آيات جهانگشاى شاهنشاهى به ساحات منتزهات نواحى اصفهان - صانها اللّه عن طوارق الحدثان « 1 » - شقه‌گشا گرديد ، حضرتش ظفركردار ، ملتزم ركاب سعادت‌نساب و از نعمت خدمت بندگان سكندرشان ظل‌اللهى ، بهره‌ياب بود . ازآنجاكه نفس نفيس مبارك « 2 » شاهنشاه عالميان‌پناه - روح العالمين فداه - به رعايت شريعت مطهّره ، مفطور است و همّت والانهمت ، بر ترويج دين مبين ، مقصور ، بدين واسطه ، پس از ورود موكب فيروزى كوكب شاهنشاهى به اصفهان خلدنشان ، از سركار شرايع‌مدار قدوة الايام مقتدى الانام - افاض اللّه بدوامه الاسلام - به مقتضاى شرط لياقت ، به نوعى اكرام و احترام ، معمول و مبذول آوردند ، كه مزيدى بر آن متصوّر نيست و مفصّل آن از تشريف‌فرمايى وثاق گردون رواق شريعت كبرا ، قبل از ورود به مستقر سلطنت عظما و رسم غياب و شهود و وضع قيام و قعود و تمنّاى انجام مهام و انتظام مملكت ظل‌اللهى و توقّع عزل و نصب شاهزادگان كاووس‌شان كيخسرونشان در ممالك محروسهء شاهنشاهى و اقتدا به مراسم شرايع « 3 » مقرّره مقتدىالانامى و استسعاد شاهزادگان عظام و نوئينان كرام ، به سعادت حضور آفتاب ظهور حجة الاسلامى و اينكه هر روز « 4 » از اكرامات خسروانه ، تا چه پايه ، وقوع يافت و ساعت به ساعت مراتب اعزازات شاهانه ، تا چه مقدار به ظهور پيوست ، كتابى جداگانه ، بايد و در اين مختصرات ، گنجايىاش نشايد . از جمله نوازشات سلطانى ، كه تالى عنايات يزدانى است ، اين بود كه ملك‌الشّعراى معظّم اليه را كه مالك ممالك كلام است و خسرو شعراى ايّام ، اشارت رفت و به اين سعادت ، بشارت آمد كه جواهر مدايح جناب مستطابش ، در سلك نظم ، منسلك آورده ، هديهء حضور باهر النّور آورد . معظّم اليه را نيز چون ارادت فطرى ، محرّك ضمير و شوق جبلّى ، قبل از صدور حكم جهان‌مطاع ، دامن‌گير بود ، اين قصيده را كه مصداق « كلام الملوك ملوك الكلام » است و در فصاحت و بلاغت ، دستور العمل استادان ايّام ، موزون و معروض آورده ، زيب‌افزاى كتاب و زينت بخشاى اين سفينه گرديد . و هى هذه : كرا چون جان به تن ، فرّ خدايى آمده پنهان * به‌جز سيّد محمّد باقر ، آن كش پاك‌تن چون جان ؟

--> ( 1 ) - عن الحدثان ( 2 ) - ( ندارد ) ( 3 ) - شريعت مطهّره ( 4 ) - هرروزه