ملا عبد الكريم 75 از اهالى قريهء جز ، من قراى بلوك برخوار اصفهان ارم بنيان است . والدش « 1 » چون ديگر رعاياى آنجا به شغل دهقنت ، روزگار مىگذرانيد . مشار اليه به مقتضاى علوّ همّت ، به شغل والد ، خود را متقاعد نساخت و به كسب كمالات رسميّه پرداخت . اينك در اكثر علوم ، ماهر است و در اغلب خطوط ، قادر . ازآنجاكه صاحب طبع موزون است و ارادتش به سركار شرايع‌مدار مقتدى الانام ، از حد افزون ، جنابش را همواره به قصايد فصيحه و قطعات مليحه مىستايد و مراتب بندگىاش ، مشهود مىنمايد : اى به ظهور تو شد ، جمله جهان پر ز نور * وى به قدوم تو يافت ، شرع پيمبر ، ظهور اى كه وجود تو داد ، شرع نبى را رواج * اى كه ز جودت فتاد در دل عالم سرور اى يد بيضاى علم ، وى ثمر نخل حلم « 2 » * از تو بديد آنچه ديد موسى عمران به طور فخر مرا اين بس است مدحت تو در جهان * ورد زبان كرده‌ام هم به غياب و حضور ژرف محيطى ز علم ، موج‌زنان هر طرف * لؤلؤ و مرجان بسى آورى اندر ظهور عالم علم يقين ، كاشف اسرار دين * حامى شرع مبين ، ماحى فسق و فجور اى كه ز انعام تو ، خلق همه منعم‌اند * سفرهء عام تو پهن بر همه نزديك و دور حاجت اظهار نيست ، عرضِ تمنّاى خويش * انك انت الخبير ، تعلم ما فى الصّدور باد جمالت همى ، روشنى مهر و ماه * تا كه بود مهر و ماه چشم بدت باد دور

--> ( 1 ) - والد ماجدش ( 2 ) - جود