الميرزا عبد الله أفندي الأصبهاني ( مترجم : ساعدي )
483
رياض العلماء و حياض الفضلاء ( فارسي )
حاشيه بر مختلف علامه و شرح الاثنى عشرية « 1 » . مؤلف گويد : منظورش از الاثنىعشريه همان رسالهء اثنىعشريه شيخ حسن بن شهيد ثانى است كه در صلات تأليف شده و علاوه بر شرح مزبور تعليقاتى بر حواشى رسالهء يادشده مرقوم داشته است . و تعليقاتى هم بر آيات الاحكام ملا احمد اردبيلى و تعليقاتى بر الهيات شرح التجريد الجديد نوشته و فوائد و تحقيقات متفرقهء ديگر از جمله در تحقيق مسائل اصول فقه تدوين نموده است و ما همه آنها را در مقام القسم الخامس از كتاب خويش كه موسوم به وسيلة النجاة است ايراد كردهايم . شيخ معاصر در امل الآمل مىنويسد : امير فيض اللّه بن عبد القاهر حسينى تفرشى ، فاضلى محدّث و بزرگوار بود . تأليفاتى دارد . از جمله شرح المختلف ؛ كتاب فى الاصول ، دائى پدرم شيخ على بن محمود عاملى روايت اين دو كتاب را از خود او به ما اجازه داده است و دائى ما در نجف اشرف از قرائت او استفاده كرد و از او اجازه داشته است و مقام فضيلت و دانش و شايستگى و عبادت او را به نيكى مىستوده است ؛ سپس شيخ معاصر ، مطالب امير مصطفى را به همان گونه كه ما بيان كرديم ، ايراد نموده است و اضافه كرده امير فيض اللّه از شيخ محمد بن حسن بن شهيد روايت مىكرده است « 2 » . باز شيخ معاصر در آخر وسائل الشيعة نوشته است : امير فيض اللّه گاهى از شيخ محمد مذكور از پدرش ( شيخ حسن ) از حسين بن عبد الصمد ( والد شيخ بهائى ) از شهيد ثانى و گاهى از سيد على بن ابى الحسن عاملى از شهيد ثانى روايت داشته است « 3 » . مؤلف گويد : بديهى است اظهار نظر شيخ معاصر ، بيرون از تأمل نخواهد بود زيرا بعيد است مير فيض اللّه گاهى با سه واسطه و گاهى با يك واسطه از شهيد ثانى روايت داشته باشد و ظاهرا مراد از سيد على بن ابو الحسن پدر صاحب مدارك است .
--> ( 1 ) - نقد الرجال ، ص 269 . و در حاشيهء همان كتاب نوشته است ، امير فيض اللّه در ماه رمضان در سال 1025 هجرى رحلت كرده و در مشهد مقدس غروى ( نجف اشرف ) مدفون شده است . ( 2 ) - امل الآمل ، ج 2 ، ص 218 . ( 3 ) - وسائل الشيعة ، ج 2 ، ص 53 .