الميرزا عبد الله أفندي الأصبهاني ( مترجم : ساعدي )
464
رياض العلماء و حياض الفضلاء ( فارسي )
پارهاى از تأليفات اين سيد و تحقيقى راجع به نسبت به راوند و تحقيقى مربوط به مرقد او نوشتهايم . گاهى اتفاق افتاده است كه مترجم حاضر را با سيّد ضياء الدّين ابو الرضا فضل اللّه بن حسين بن ابى الرضا عبيد اللّه بن حسين بن على حسينى مرعشى كه پيش از اين يادآورى شد يكى دانستهاند ؛ ليكن اين احتمال دور از صحت بوده و اينگونه اشتباهات معاصران نسبت به منتجب الدّين ، به پايهاى است كه عقل سالم از پذيرش آن خوددارى مىنمايد . مؤلف گويد : در ضمن تحقيقاتى كه به عمل مىآوردم به خط ملا عبد اللّه شولستانى شيرازى كه از معاصران است و در شهر سارى مازندران زيست دارد ، سند ادعيه سرّ را چنين يافتم : خبر داد به ما ، سيّد امام ضياء الدّين تاج الاسلام ابو الرضا فضل اللّه بن على حسنى راوندى ( نوّر اللّه ضريحه ) گفت : به خط شيخ صالح محمد بن احمد بن محمد بن حسين بن مهرويه كرمندى ( رحمة اللّه ) چنين خواندم كه گفت : خبر داد به من شيخ خطيب احمد ( رضى اللّه عنه ) « 1 » گفت به خط احمد بن ابراهيم بن محمد بن ابان چنين يافتم كه گفت : خبر داد به من ، احمد بن محمد بن عمر بن يونس يمانى گفت : خبر داد به من محمد بن ابراهيم اصبحى گفت : خبر داد به من ، ابو الخطيب بن سليمان
--> - اصفهان برگشتم با فرزندش سيد كمال الدّين احمد ملاقات نمودم و با او دوست شدم و براثر فضل و كمالى كه داشت دوستى ما هرچه بيشتر استوارتر گرديد و كتابى در اختيار او ديدم كه پدرش سيد ابو الرضا به نام رمل يبرين تأليف كرده و مشتمل بر مجلدات چندى بود و تحقيقات ارزندهاى را در آن كتاب به خط خود گرد آورده بود و همچنين ديوان او را در نزد فرزندش مشاهده كردم كه سيد آن را نيز به خط خود مرقوم فرموده بود و من قصيدهاى را كه وى در مدح عمويم صدر شهيد عزيز الدّين احمد بن حامد ( رحمة اللّه ) سروده بود از آن ديوان يادداشت كردم . سال 522 ه . ق به اصفهان رفته بود در روزگار عمويم و انوشيروان كه سمت وزارت را داشته به مدح او پرداخت . مؤلف اعيان ، قصيدهء مزبور و بخش مهمى از ابيات سيد را در شرح حالش ايراد كرده است . ديوان ابو الرضا به همت مرحوم مغفور حاج سيد جلال الدّين محدث ارموى به طبع رسيده است - م . ( 1 ) - در نسخهء مؤلف آمده است : ممكن است احمد خطيب ، پدر محمد باشد .