دارد حاجى مزبور كتاب نهج البلاغة را نزد سيد فضل اللّه قرائت كرده باشد . ما در همان ترجمه ، صورت اجازه‌اى را نقل كرديم كه سيد فضل اللّه به خط خود براى او نوشته و گفتار مبسوطى در آن ايراد نموده است و خط سيد به‌طورى كه معمول علماء است ناخوانا بوده . از آن اجازه استفاده مىشود سيد فضل اللّه كتاب نهج البلاغة را از جمعى از علماء و با يك واسطه از سيد رضى ( ره ) نقل كرده است . در همان اجازه نسب سيد فضل اللّه كه به خط شريف اوست اين‌چنين آورده شده است : فضل اللّه بن حسين بن على بن عبيد اللّه بن محمد بن عبيد اللّه بن محمد بن عبيد اللّه بن حسن بن على بن محمد بن حسن بن جعفر بن حسن بن حسن بن على بن ابى طالب عليهم السّلام ، ابو الرضا راوندى . مؤلف گويد : پاره‌اى از كلمات در اين اجازه ، محو شده و ما به اندازه‌اى كه مىفهميديم آنها را اصلاح كرديم و در عين حال ممكن است بخشى از اشتباهات در آن بوده باشد . از جمله ، دو كلمهء « حسين بن » بوده كه پس از فضل اللّه آمده است « * » . قاضى نور اللّه در مجالس المؤمنين مىنويسد : سيد قاضى ابو الرضا ، فضل اللّه بن على علوى حسينى « * * » كاشانى از سادات بزرگوار كاشان و از زمرهء بزرگان و فضلاى آن سامان بوده است . پس از آن به نقل كلام سمعانى از كتاب الانساب ، كه در بخش ديگر به چگونگى آن اشاره مىشود ، پرداخته و مىنويسد ؛ سمعانى در كتاب الانساب در ذيل انساب كاشان آورده است كه در كاشان به ديدار سيد فاضل ، ابو الرضا ، فضل اللّه بن على حسينى ، رسيدم و احاديث و قطعاتى از اشعار او را يادداشت كردم . پيش از ملاقات وى به در خانه‌اش رسيدم كوبهء در را به حركت آورده و اندكى آرام گرفتم تا از خانه بيرون

--> ( * ) از نسبى كه در اجارهء مزبور آورده شده به دست مىآيد كه نام پدر فضل اللّه ، حسين است حال آنكه ديگران و مؤلف اين كتاب در صدر ترجمه سيد نام پدر او را على و نام جدش را حسين ياد كرده است پس اشتباه ازآنجا است كه حسين را مقدم بر على داشته است - م . ( * * ) سيد فضل اللّه از سادات حسنى است ، در اينجا به‌طورى كه مؤلف نقل كرده و در اصل كتاب مجالس المؤمنين كه مكرر به طبع رسيده است ( حسينى ) آورده شده است - م .