ديگرى ، كتاب عدّة السفر و عمدة الحضر است كه كفعمى در حواشى مصباح خود آن را به وى نسبت داده و من بر چندين نسخه از آن دست يافته‌ام و نسخه‌اى از آن هم در دست ما مىباشد . از تأليفات او كتاب المشكلات است كه سيد حسين مجتهد در كتاب دفع المناواة آن را از آثار وى نام مىبرد . ديگرى كتاب المجموع فى الآداب مىباشد كه فرزندش در كتاب مكارم الاخلاق و نواده‌اش در مشكاة الانوار پاره‌اى از اخبار را از آن نقل مىكنند و از قرينه پيدا است كه كتاب مزبور غير از كتاب الآداب الدينية للخزانة المعينية بوده است . از تأليفات او ، كتاب مشكاة الانوار است كه سيد حسين مجتهد در كتاب دفع المناواة به وى نسبت داده است و ظاهرا كتاب مزبور غير از كتاب مشكاةالانوارى بوده كه از آثار نواده‌اش مىباشد . زيرا مشكاة الانوار مترجم حاضر در اخبار است و مشكاة الانوار نواده‌اش در دعا است « * » . و ممكن است اصولا براى سيد حسين اشتباهى پيش‌آمده و كتاب مزبور را كه از تأليفات نوادهء طبرسى بوده به خود او نسبت داده است . گاهى ، كتاب مكارم الاخلاق را به وى نسبت داده‌اند ؛ اين نسبت هم نادرست است زيرا كتاب يادشده تأليف فرزندش ابو نصر حسن مىباشد و حقيقت را ذيل شرح حال او تذكر داده‌ايم . همچنين كتاب الاحتجاج را از تأليفات مترجم حاضر برشمرده‌اند ؛ اين نسبت هم نادرست است زيرا كتاب مزبور از تأليفات ابو منصور احمد بن على بن ابى طالب طبرسى است كه شرح حال او را نوشته‌ايم . از باب دهم كتاب مكارم الاخلاق فرزند طبرسى استفاده مىشود كه پدرش مجموعه‌هايى كه مشتمل بر دعاها بوده ، تأليف كرده است . با توجه به اين موضوع ، به دست مىآيد كه طبرسى گذشته از الآداب الدينية و غنية العابد ، كه نام هر دو كتاب پيش از اين آورده شده است ، كتابهاى ديگرى هم در دعا تأليف نموده است . خود ابو نصر در

--> ( * ) ممكن است برعكس باشد كتاب نواده‌اش در اخبار و كتاب خودش در دعا باشد - م .