نوشته است ديده‌ام . از لابلاى كتاب الرّد على الذاهب الى تكفير ابى طالب برمىآيد كه سيد فخار ، از مشايخ چندى استفاده كرده است ، از آن جمله است شيخ اجل « * » . . . شيخ معاصر در امل الآمل مىنويسد : سيّد شمس الدّين فخار بن معدّ بن فخار موسوى حائرى ، دانشورى اديب و محدث بود ، تأليفاتى از او باقى مانده است . از جمله ، كتاب الرّد على الذاهب الى تكفير ابى طالب كه كتاب بسيار ارزنده‌اى است « * * » و امثال آن از تأليفهاى ديگر ، محقق حلّى از وى روايت مىكند و خود او از ابن ادريس حلّى « 1 » و از شاذان بن جبرئيل قمى و ديگران روايت داشته است « 2 » . مؤلف گويد : از نظر من كتاب الروضة فى الفضائل و المعجزات هم از تأليفات اين سيّد مىباشد و كسى كه اين كتاب را ، به شيخ صدوق نسبت بدهد و از آثار او برشمارد اشتباه كرده است زيرا تاريخ برخى از سندهاى آن كتاب ، 651 ه . ق بوده ؛ گذشته از اين گاهى با واسطه از شيخ ابو الفضل شاذان بن جبرئيل قمى روايت مىنمايد . كتاب الرّد على الذاهب همان كتاب ايمان ابى طالب « 3 » است كه استاد استناد قدّس سرّه در فهرست بحار الانوار آن را به وى نسبت داده و مورد اعتمادش بوده و در

--> ( * ) مشايخ وى كه در آن كتاب آمده و مؤلف در اينجا نام نبرده است پدرش معد بن فخار و ابن ادريس حلّى و شيخ ابو الفضل حلّى احدب و شاذان قمى و سيد عبد الحميد نسّابه و ابن معيّه و نصر حائرى و سيد يحيى علوى بصرى و محمد بن على فويقى و عميد الرؤساء هبة اللّه و شيخ ابو الفرج بن جوزى و جمعى ديگر كه در اين كتاب نيامده است ابن زهره حلبى و ابن بطريق و قاضى ابو الفتح واسطى و امثال ايشان كه مؤلف هم به جمعى از اين‌ها ضمن سند روايتى اشاره خواهد كرد - م . ( * * ) خود مؤلف در ص 14 مىنويسد : و قد سميت كتابى هذا ( الحجة على الذاهب الى تكفير ابى طالب ) - م . ( 1 ) - در نسخهء مؤلف به خط خود او چنين آمده بنا به تصريح شيخ نعمة اللّه بن خاتون عاملى در اجازه‌اى كه براى سيد بن شدقم مدنى مرقوم داشته است - م . ( 2 ) - امل الآمل ، ج 2 ، ص 214 . ( 3 ) - در نسخهء مؤلف آمده كتاب ايمان ابى طالب همان كتاب الحجة على الذاهب الى تكفير ابى طالب بوده است .