قاضى ظهر الدّين ابو المناقب على بن هبة اللّه بن دعوىدار شيخ منتجب الدّين در باب ميم فهرست نوشته است : وى در قم سمت داورى را داشته است . چنان‌كه نوشتيم ظاهرا اين مترجم با تاج الدّين كه در بالا ذكر شد يكى مىباشد و شيخ معاصر هم در امل الآمل اين دو عنوان را يكى دانسته است « 1 » . آرى منتجب الدّين عنوان تاج الدّين و ظهير الدّين را متوجه به دو شخص مىداند و در فهرست نام آن را در دو جا يادآورى كرده است « * » . على بن هبة اللّه بن رائقه موصلى فاضلى نوشته است : شيخ ابو الفرج محمد بن ابو عمران موسى بن على بن عبديه قزوينى كاتب ، از وى روايت داشته است . سپس على بن هبه را هم‌درجه با تلّعكبرى دانسته ؛ با آنكه شيخ ابو الفرج محمد مذكور را از مشايخ نجاشى نام برده ، اظهار داشته نجاشى توسط ابو الفرج از على بن هبة اللّه روايت مىكرده است . مؤلف گويد : به زودى از فهرست شيخ منتجب الدّين شرح حال شيخ ابو الحسن على بن هبة اللّه بن عثمان بن احمد بن ابراهيم بن رائقه موصلى را نقل خواهيم كرد . در

--> ( 1 ) - امل الآمل ، ج 2 ، ص 209 . ( * ) در فهرست منتجب الدّين چند تن را به ترتيب به‌عنوان « دعويدار » قمى معرفى كرده است قاضى احمد بن حسين ، تاج الدّين ابو الحسن على ، علاء الدّين اسعد بن على ، ظهير الدّين ابو المناقب على ، ركن الدّين محمد بن سعد و ايشان همه از داوران و دانشمندان بوده‌اند . در پاورقى فهرست منتجب الدّين ص 11 مىنويسد : آل دعويدار از خاندانهاى اصيل علمى قم مىباشند و علماى زيادى در قرن پنجم و ششم از اين خاندان به ظهور رسيده‌اند و خلفا عن سلف مردمى عالم و زاهد و ارباب فتوا و تقوى بشمار آمده‌اند . از آن پاورقى استفاده مىشود كه ابو المناقب كنيه نبوده است بلكه نام وى است زيرا منتجب الدّين وى را در حرف « ميم » ياد كرده است ليكن اين نظريه گمانى بيش نيست و در پانوشت صفحه 11 همان كتاب اظهار داشته : ابو المناقب فرزند على بن هبة اللّه و محمد بن اسعد نوادهء او مىباشد - م .