محمد بن عيسى روايت داشته و در آغاز اخبار كافى به‌عنوان « عدّه‌اى از اصحاب ما » از احمد بن محمد بن عيسى از ايشان ياد كرده است ، و ما به يارى خدا در باب القاب و امثال آن در همين بخش از رجال نجاشى و خلاصة علامه به نام آنها اشاره خواهيم كرد « * » . يادآورى مىشود ، اينكه كلينى از وى روايت مىكند و او از مشايخ وى بشمار مىآيد ، دليل بر نوعى مدح بلكه دليل بر بخشى از توثيق است و همچنين دليل بر مدح و توثيقى از كسان ديگر است كه به‌عنوان « عده » خوانده شده‌اند . قابل توجه است كه لفظ « كميدانى » در كتابهاى رجال به چند صورت ضبط شده است بعضى آن را با نون بعد از ميم ، « كمندانى » ضبط كرده‌اند و بعضى به جاى نون ، يا آورده‌اند ، « كميدانى » و بعضى پس از يا ، دال بىنقطه آورده ، « كميدانى » و بعضى با ذال نقطه‌دار ضبط كرده‌اند « كميذانى » . مولى شيخ على نقى بن شيخ ابو العلاء كمره‌اى محمد هاشم طغائى فراهانى كمره‌اى شيرازى اصفهانى وى فاضلى دانشور و عاملى متديّن و متعصّب در دين و سراينده‌اى فقيه و محدّثى بزرگوار و پرهيزكارى پارسا و پاكدامنى عابد و مانند نامش از هرگونه نارسائى برى و پاكيزه بود . مراتب دانش را از سيد ماجد بحرانى كبير « * * » و گروهى از فضلاى شيراز و

--> ( * ) علامه در فائده ثالثه از خلاصة مىنويسد : شيخ كلينى در كتاب كافى در ضمن اخبار بسيارى مرقوم داشته است عدة من اصحابنا عن احمد بن محمد بن عيسى و سپس اضافه كرده مراد من از اين عده از اصحاب ، محمد بن يحيى و على بن موسى كمندانى و داود بن كوره و احمد بن ادريس و على بن ابراهيم بن هاشم مىباشد - م . ( * * ) در انوار البدرين ، ص 85 ، شرح حال مفصلى از وى نقل كرده و او را در علوم ، يكتاى روزگار ستوده و اضافه كرده و در بزرگوارى او همين بس كه مانند ملا محسن فيض كاشانى افتخار شاگردى او را دارد و نخستين كسى است كه در شيراز به اشاعه علم حديث پرداخت و سال 1028 ه . ق درگذشت و اين بزرگوار به‌عنوان صادقى معروف است . ديگرى سيد ماجد بن سيد محمد بحرانى كه او -