در آن نامه تقاضاى فرزندى كرده بود . حضرت بقية اللّه ضمن توقيعى مرقوم فرموده بود ، براى تو از خداى متعال تقاضاى فرزندى كرديم و به زودى دو فرزند پسر نيكوكار به تو ارزانى خواهد شد طولى نكشيد كه ابو جعفر محمد مشهور به صدوق و ابو عبد اللّه حسين از كنيزكى متولد گرديدند . ابن غضائرى مىگويد : از شيخ صدوق شنيدم كه مىگفت : من بنا به درخواست حضرت صاحب الامر عليه السّلام به دنيا آمدم و از آن تولد به خود مىباليد . على بن بابويه در سال 329 هجرى درگذشت و در قم مدفون گرديد . نجاشى گويد : گروهى از اصحاب ما گفته‌اند از مشايخ خود شنيديم مىگفتند : در محضر ابو الحسن على بن محمد سمرى ( ره ) حضور داشتيم گفت : خدا على بن حسين بن بابويه را بيامرزد يكى از حاضران گفت او زنده است . در پاسخ گفت چنين نيست بلكه همين امروز وفات يافت آن‌روز را تاريخ برداشتند پس از اندكى خبر آمد كه وى در همان روز درگذشته است . فرزندش از وى روايت مىكند و او خود از سعد بن عبد اللّه حميرى و على بن ابراهيم بن هاشم و محمد بن يحيى عطار روايت مىنمايد « 1 » . قطب راوندى در پايان باب پانزدهم از كتاب الخرائج و الجرائح ، آنجا كه از معجزات حضرت بقية اللّه گفتگو مىكند مىنويسد : از آن جمله على بن حسين بن موسى بن بابويه است كه دختر عمويش را به همسرى خود درآورده بود و از اين همسر فرزندى نداشت . نامه‌اى به ابو القاسم بن روح نوشت و از وى درخواست كرد از پيشگاه مقدس حضرت بقية اللّه درخواست كند تا از خداى متعال بخواهد كه فرزندانى از همين همسر به وى ارزانى شود . توقيعى به افتخار وى صادر شد . « از اين همسر كه دارى فرزندانى به تو داده نمىشود . به زودى كنيزكى از مردم ديلم در ملك تو قرار مىگيرد و از او دو فرزند فقيه نصيب تو خواهد شد » . در پى اين توقيع طولى نكشيد محمد و حسين - كه هر دو فقيه ماهرى بودند - به وى ارزانى شد و برادر متوسطى هم داشتند كه به پارسايى اشتغال مىورزيد و از فقه و علم بهره چندانى نداشت .

--> ( 1 ) - رجال نجاشى ، ص 198 .