و از آثار او ، كتاب المشجرات است كه شاگردش در كتاب يادشده آن را به وى نسبت داده است و امثال اين‌ها از آثار ديگر . شاگرد او در اواخر كتاب الانساب آنجا كه به يادآورى از اعقاب عمر اطرف بن على بن ابى طالب عليه السّلام پرداخته پس از ذكر نام نوادگان او مىنويسد : محمد صوفى بن يحيى از پنج پسر ، عقب به هم رسانيده است از آن جمله است على ضرير ، كه عقب وى از نواده‌اش محمد ملقطه بن احمد كوفى بن على ضرير مذكور است و نوادگانى داشت از جمله ابو عبد اللّه حسين بن ابى الطيّب محمد بن ملقطه كه از متكلمان و صاحب‌نظران بوده و نسب ائمه را در مصر به اثبات مىرسانيده و چيزهايى را كه ديگران مىنوشته به نگارش نمىآورده است . و از ايشان است استاد ما ، ابو الحسن على بن ابو الغنائم محمد بن على بن محمد بن ملقطه ، و دانشورى است كه در روزگار او ، علم نسب‌شناسى منحصر به وى بوده است و پس از او هم ، گفتارش براى ديگران حجت است . و اين علم ، مسخر در دست او بوده و اساتيد بزرگى را در اين راه دريافته است . كتاب المبسوط و المجدى و الشافى و المشجر را تأليف كرده . او در بصره مىزيست و ازآنجا در سال 423 ه . ق به موصل رفت و در آنجا ازدواج كرد و فرزندانى از او پيدا شد . پدرش ابو الغنائم نيز از نسب‌شناسان بوده و نواده‌اش جعفر بن هاشم بن ابو الحسن هم از علماى انساب است و از جدش ابو الحسن عمرى روايت مىكرده و او استاد ابن كلبون نسّابه بوده كه شيخ سيد عبد الحميد بن سيد شمس الدّين فخار بن معدّ موسوى كه استاد فرزندش جلال الدّين عبد الحميد شيخ فرزندش علم الدّين مرتضى على . استاد استاد ما سيد سعيد تاج الدّين محمد بن معيّه حسنى نسّابه ( رحمهم اللّه ) و به همين طريق از شيخ ما ( ابو الحسن ) عمرى روايت مىشود . از ايشان است حسن بن محمد صوفى كه از فرزندان اوست يحيى ( الهجّان به درب الزرقاء بالكوفة ) ابن ابو القاسم حسن نقيب المشهد بن ابى الطّيب يحيى بن حسن بن محمد صوفى و از فرزندان اوست يحيى تا حال حاضر به بنى الصوفى معروفند و از ايشان است ابو البركات مسلم ملقب به مأمون ابن حسين بن على بن حمزه بن حسن بن محمد صوفى كه به بازماندگان او بنو مأمون مىگفتند .