الميرزا عبد الله أفندي الأصبهاني ( مترجم : ساعدي )
215
رياض العلماء و حياض الفضلاء ( فارسي )
- شهادت حضرت سيد الشهداء عليه السّلام و اندوهى كه ما را در احاطه خود درآورده است رنجى است كه جز با صبر و شكيبايى از راه ديگرى جبران نمىشود . - شهادت حضرت امام حسين فرزند حضرت مولى على عليه السّلام ركن ايمان را كه استوار بود از پاى درآورد . و در قصيدهاى در ستايش از حضرت على بن الحسين ( عليهما السّلام ) چنين گفته است : مديح على بن الحسين فريضة * على لانّى من أخصّ عبيده امام هدى فاق البرّية كلها * بآبائه خير الورى و جدوده - ستايشگرى از حضرت على بن الحسين عليه السّلام بر من واجب است براى اين كه من از مخصوصترين بندگان او مىباشم . - على بن الحسين ( عليهما السّلام ) پيشواى هدايتكنندهاى است كه از بركت پدران و نياكان حضرتش كه برترين مردمانند ، بر همگان برترى يافته است . و در قصيدهاى كه در ستايش حضرت امام محمد باقر عليه السّلام سروده است مىگويد : كم لى مديح فيهم شايع * و هذه تختصّ بالباقر امام حق فاق فى فضله * العالم من باد و من حاضر - ستايشگرىهاى من از اهل بيت پيغمبر ( ص ) همه جا را فراگرفته است و اين قصيده ويژه ستايش حضرت باقر عليه السّلام است . - امام باقر بزرگوارى است كه در مقام فضيلت بر همه جهانيان از حاضر و غايب تفوّق پيدا كرده است . و در قصيدهاى كه در مدح حضرت صادق عليه السّلام سروده است مىگويد : مناقب الصادق مشهورة * ينقلها عن صادق صادق جرى الى المجد كآبائه * كما جرى فى الحلبة السابق - منقبتها و مراتب عظمت حضرت صادق عليه السّلام مشهور است و آنها را انسان راستگو از انسان راستگو نقل مىنمايد .