كسان ديگرى از بستگان يا دوستان بوده باشد كه ممكن است از آن بهره‌مند بشوند و آرزومندم اين اثر پيش از آنكه از دنيا به آخرت انتقال پيدا كنم و به آرزو نرسم در دست انتفاع ايشان قرار بگيرد و براى آنكه اين انديشه را صورت عمل بدهم از قرآن كريم تفأل زده به اين نتيجه رسيدم كه قرآن كريم با خواستهء من موافقت مىنمايد . زيرا پيش از اين هم شنيده و هم در تواريخ ديده بودم كه پيمبران و اوصياى ايشان ( صلوات اللّه عليهم ) براى عزيزان خويش وصيت‌نامه‌ها و سفارش‌هايى مرقوم مىداشتند از جمله رسول اكرم كه بزرگترين فرستادگان الهى است به مولا و پدر ما على عليه السّلام سفارشهايى كرده بود و اين دو بزرگوار هم براى جمعى از عزيزان خويش سفارشها و ابلاغ‌نامه‌هايى داشته‌اند و نيز حضرت مولى سفارشهاى مشهورى براى فرزند عزيزش و خواص شيعيانش ابلاغ فرموده و نيز گروهى از متأخران به همين نسبت رساله‌هايى براى فرزندانشان مرقوم داشته و آنها را به مراد و مقصود خود در آن سفارشها ، دلالت كرده‌اند . از جمله محمد بن احمد صفوانى و على بن حسين بن بابويه و محمد بن محمد بن نعمان كه خدا آنها را از رحمت خود برخوردار بسازد ، و ديگرى مؤلف كتاب الوسيلة الى نيل الفضيله است كه نسبت به آنچه در آن كتاب اشاره كرده است كتاب ارزنده‌اى است رحمة اللّه عليه . و بالاخره به اين نتيجه رسيدم كه اين راه همان راهى است كه انبيا و اوصيا و علما در آن گام نهاده‌اند . اين بود كه فرمان خداى عزّ و جلّ را در پيروى و راهنمائى از دستور حضرتش امتثال كردم . مؤلف گويد : از ظاهر عبارت يادشده به دست مىآيد كه سيد در اين رساله هر دو فرزندش محمد و على را مورد خطاب خويش قرار داده است و حال آنكه در سراسر اين كتاب مورد خطابش به محمد بوده است و اضافه مىشود كه در آخر كتابش نارسائى موجود است كه بايد به نسخه صحيحى مراجعه كرد . شيخ على بن على بن نما وى از اصحاب بزرگوار ما و از خاندان ، نما حلّى است . به‌طورى كه از مجموعه ورام بن ابى فراس به دست مىآيد : وى از ابو محمد