مؤلف گويد : براى بر طرف شدن حيرت‌زدگى بايد بگويم نام كتاب مزبور زوائد الفوائد نمىباشد ، زيرا نسخه‌هايى كه از آن كتاب هم‌اكنون در اختيار مىباشد ناقص است چون نوزده فصل به غير از ديباچه از اول آن ساقط گرديده است و اين افتادگى اجزايى را تشكيل مىدهد گذشته از اين در اثناى كتاب و اواخر آن هم تصريحى به زوائد الفوائد كه نام كتاب باشد ننموده . آرى در طى مطالب يادشده به نام مؤلف اشاره شده است و از نام كتاب در هيچ كجاى آن ياد نشده است . بر پشت نسخه‌اى كهن از آن كتاب كه نسخه‌هاى ديگر از آن استنساخ شده ، نام كتاب نوشته شده است و برفرضى كه در پشت نسخهء مزبور چنان نامى آمده باشد از كجا معلوم ، همان نامى باشد كه مؤلف ، آن را براى كتاب خويش انتخاب كرده باشد . در وجه تسميه كتاب به نام مزبور چنين گفته شده است : اصحاب ما دعاهايى را از كتاب زوائد الفوائد نقل كرده‌اند و به همين نام هم تصريح نموده‌اند و همان دعا هم بدون كم و زياد در آن كتاب موجود مىباشد . اين نظريه هم مانند نظريه قبل ، خالى از اعتبار است و خدا به حقيقت حال داناست . مؤلف گويد : اكنون پاره‌اى از كلمات زوائد الفوائد را در ذيل مطالب يادشده ايراد مىنمائيم تا به بهرهء زيادترى نايل آئيم . مؤلف كتاب در اواخر عمل شب نوزدهم ماه مبارك رمضان چنين نوشته است : مولانا سيد امام عالم عامل علامه محقق ركن اسلام و جمال عارفان مفخر عترت طاهره عماد شريعت و برترين سادات باقىمانده نقيبان سادات مفخر اميران حاج و احرام‌گزاران رضى الملة و الحق و الدّين حجت عرب ابو القاسم على بن امام پاكيزه گوهر پارساى مجاهد صاحب معجزات آشكار و خويهاى پسنديده رضى الدّين على بن موسى بن جعفر بن محمد بن طاوس مؤلف و جامع اين كتاب كه خدا مقامش را عالى و او را به آرزوهاى خود برساند گويد : از تصنيف پدرم ( قدّس اللّه روحه ) اين‌گونه نقل كرده‌ام كه شب نيمه شعبان . . . و در يكى از مواضع آن كتاب آمده است : در تصانيف پدرم چنين يافتم .