مىباشد زيرا من او را نمىشناسم و از چگونگى حال او اطلاعى ندارم « * » . سيد على بن سليمان حسينى وى از دانشوران روزگارش بوده است و من اجازهء او را كه براى يكى از شاگردانش كه بر پشت كتاب الغرة در منطق ، تأليف فرزند سيد شريف نوشته است ، ديده‌ام و تاريخ آن اجازه سال 975 هجرى بوده است . بنابراين مشار اليه از دانشوران دولت صفويه بوده است پس احوال او را از تواريخ صفويه به دست آوريد . شيخ على بن سودون عاملى شيخ معاصر در امل الآمل مىنويسد : وى فقيهى فاضل و شايسته و پارسا بوده و از مراتب عربيت بهرهء وافى داشت و از معاصران است . در اولين حجى كه در سال 1057 هجرى اتفاق افتاده بود همراه ما بود و دو سال پس از آن به دست مخالفان به شهادت رسيد رحمة اللّه عليه . سيّد قوام الدّين على بن سيف النّبى بن منتهى حسنى مرعشى شيخ منتجب الدّين در فهرست گويد : وى صالحى دين‌دار بوده است . شيخ على بن سيف بن منصور وى از بزرگان دانشوران متأخر بوده است . پيش از اين از دانشورى به نام شيخ علم بن سيف بن منصور يادآورى شده ، مناسب است اين دو تن به يكديگر اشتباه نشوند .

--> ( * ) ممكن است مراد از وى شيخ على بن سليمان شاگرد شيخ بهائى و معروف به ام الحديث باشد و آثار چندى دارد و در سال 1064 هجرى وفات يافته و شرح حال او در لؤلؤة البحرين و انوار البدرين آمده است - م .