سيد مجتهد ابو عبد اللّه حسين بن سيد ضياء الدّين ابو تراب حسن بن صاحب كرامات زاهره و مقامات باهره شمس الدّين ابو جعفر محمّد حسينى موسوى عاملى كركى اردبيلى « 1 » معظّم‌له فقيهى فاضل ، و جليل القدرى كامل ، معروف به امير سيد حسين مجتهد بود ، و گاهى هم با نام امير سيد حسين مفتى شناخته شده است . مير سيد حسين ، پدر بزرگوار آميرزا حبيب اللّه مشهور است ، كه صدارت سلاطين صفويه را در روزگار شاه‌عباس كبير ، و شاه صفى و شاه‌عباس ثانى داشت ، و در اوايل پادشاهى عباس ثانى درگذشت « 2 » . سيد حسين ، از جبل عامل عازم بلاد عجم شد ، و از زمان شاه‌تهماسب صفوى تا روزگار شاه‌عباس كبير مىزيسته ، و سه فرزند داشته است : 1 - ميرزا حبيب اللّه 2 - سيد احمد كه نامش در باب همزه گذشت 3 - سيد محمّد پدر يا جد ميرزا ابراهيم ، كه از معاصران بوده است . ميرزا ابراهيم ، در تهران به مقام شيخ الاسلامى نايل آمد ، و در اين اوقات درگذشت .

--> ( 1 ) - در پاورقى مىنويسد : مؤلف در حاشيه رياض به خط خود نوشته از پاره‌اى از مواضع به دست مىآيد نسب ديگر سيد حسين چنين است : حسين بن السيد بدر الدّين حسن بن السيد جعفر بن فخر الدّين حسن بن ايوب بن نجم الدّين الاعرج و باز مؤلف در حاشيه رياض مىنويسد : پدر حسين در رساله تحقيق معنى السيد و السياده ، در توصيف از جدش شمس الدّين ابو جعفر محمّد مىنويسد : در مجموعه‌اى كه به خط العالم الربانى و العارف الصمدانى ذو العوارف شمس المعارف قطب الواصلين فى العباده فخر اهل البيت فى الزيادة صاحب المقامات الزاهرة و الكرامات الباهرة جدى ابو جعفر محمّد الحسينى سقى اللّه رمسه صوب الغمام و ألحقه بآبائه الكرام عليهم صلوات اللّه الملك العلام - م . ( 2 ) - همان‌طور كه نوشته شده ميرزا حبيب در روزگار سه تن از صفويه عهده‌دار مقامات صدارت بوده و ممكن است در سال 1063 درگذشته باشد و پس از او صدارت به فرزندش ميرزا مهدى رسيده تا سال 1081 كه به نوشته نصرآبادى وفات يافته است - م .