و باز شيخ معاصر ، در آخر كتاب وسائل الشيعة چنين مرقوم داشته است ، ما كتاب‌هاى يادشده و امثال آن‌ها را از گروهى از اعلام روايت مىكنيم از جمله ، از شيخ فقيه پرهيزكار ابو عبد اللّه ، حسين بن حسن بن ( يونس ) بن يوسف بن ظهير الدّين عاملى كه با اجازه‌اى كه : از وى دارم به نقل روايت از او مىپردازم و او نخستين كسى است كه در سال 1051 هجرى به من اجازه داده است و از شيخ فاضل نجيب الدّين على بن محمّد بن مكى عاملى است و از سيد جليل نور الدّين على بن ابى الحسن موسوى عاملى . مؤلف گويد : از جمله رساله‌هاى او رساله‌اى است كه مشتمل بر پاسخ به سؤال‌هايى كه مردم دربارهء مسائل مربوط به طهارت و صلاة و زكات و امثال اين‌ها از او داشته‌اند ، و طرح اين‌گونه پرسش‌ها دليل بر كمال فضيلت و نيروى بصيرت او نسبت به امور دينى است . در اين رساله ، از ملا محمّد امين استرآبادى ، مدحى بليغ به عمل آورده است و از طرز برداشت به دست مىآيد كه به استرآبادى اعتقادى كامل داشته است و ضمنا از آن سؤالات به دست مىآيد ، كه اين شيخ در آن هنگام به مرتبه ارباب فتوا نرسيده بود و نسخه‌اى از آن رساله نزد ما موجود است ( و له ايضا رسالة . . . . ) . حسين بن حسين مؤدب مؤدب از علما بوده و كتاب نهج البلاغة را كه سال 499 هجرى قمرى به خط نوشته است در نزد ما موجود است و او نزديك به زمان سيد رضى مؤلف نهج البلاغة مىزيسته است . در آخر جزء اوّل از نهج البلاغة ، چنين آمده است اين جزء را شيخ فقيه و اصلح من ابو عبد اللّه حسين رعاه اللّه ، بر من قرائت كرد ، و امضا كرده ، كتب محمّد بن على بن احمد بن بندار ، به خط خودش در ماه جمادى الآخر سال 499 هجرى قمرى .