عاملى ، از دانشوران روزگار شاه‌عباس كبير و شاه صفى بوده است بلكه زمان شاه‌عباس دوم را هم درك كرد . و من خط شريف او را ، كه بر كتاب نزهة الناظر فى الجمع بين الاشباه و النظائر شيخ نجيب الدّين يحيى بن سعيد ، نگاشته بود ديده‌ام و تاريخ آن 1050 هجرى قمرى و ممكن است پس از اين تاريخ زنده بوده است . مؤلف گويد : دور نيست كه اين سيد ، با سيد حسين بن . . . يكى باشد . سيد حسين بن ابى الحسين موسوى عاملى جبعى نام و نشان او پس از اين به عنوان حسين بن ابى الحسن موسوى عاملى جبعى خواهد آمد و مشهور در نسب او همان است كه ما ياد كرديم . شيخ حسين بن ابى الحسن بن خلف كاشغرى ملقب به فضل از آثار او كتاب زاد العابدين است كه سيد ابن طاوس ، در المواسعة فى قضاء الصلوات و ساير تأليفاتش از آن كتاب نقل مىكند . ظاهر آن است كه ، فضل از علماى خاصه بوده است ، زيرا در طى سلسله سند بعضى از اخبار كه از حضرت على عليه السّلام ، از رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله نقل مىكند ، نام ابو الفضل ، جعفر بن محمّد ، مؤلف كتاب العروس آورده شده است . ( فتأمل و لاحظ ) « 1 » .

--> ( 1 ) - كتاب العروس در خصائص و فضائل روز جمعه ، و از آثار شيخ متقدم ابو محمّد جعفر بن احمد بن على قمى است كه در شهر رى ، مىزيسته و كتاب المسلسلات و جامع الأحاديث از آثار او مىباشد ، و معاصر با شيخ صدوق بوده ، و از او و صاحب بن عباد روايت مىكرده است و شيخ صدوق هم از او روايت مىكرده ، و كتاب معروفش كتاب مختصريست كه شيخ ما ( ميرزا حسين نورى ) در مستدرك و مرحوم مجلسى از وى نقل كرده‌اند . وى 220 كتاب تأليف كرده است . الذريعة در اين مجلد و ساير اجزاى ، كنيه او را ابو محمّد و نام جدش را احمد نام برده ، و در بالا كنيه‌اش ابو الفضل و نام جدش محمّد بوده است . شيخ آقا بزرگ تهرانى ، الذريعة ج 15 - م .