استفاده مىشود ملا احمد اردبيلى رحمه اللّه نيز از شيخ ابراهيم روايت مىكرده است . بارى آن‌گاه كه نور الدّين على ميسى از محقق كركى درخواست كرد تا وى را به اجازه‌اى مفتخر سازد از جنابش مسألت كرده تا اجازهء ويژه‌اى هم براى فرزندش بنگارد و ما اجازه مزبور را در ذيل حال شيخ على ميسى متذكر خواهيم شد . در آغاز آن اجازه آمده است : « ازآنجاكه استجازه به قانون معتبر در باب علوم عقلى و نقلى براى من حق روايتش به حسب اختلاف و تفاوتى كه موجود است ، ثابت شده است اجازه عامه‌اى به فرزند اسعد فاضل اوحد ظهير الدّين ابو اسحاق ابراهيم كه خدا او را تحت توجهات پدر ارجمندش باقى بدارد مرقوم داشته‌ام و از مفهوم نامه‌اى كه معظم‌له نگاشته چنان استفاده مىشود كه خود او هم همين استدعا را براى نفس نفيسش دارد » تا به آخر آنچه ذيل ترجمه پدرش على بدان اشاره خواهيم كرد « 1 » . به دنبال آنچه نوشته شد مىگويم ، بااين‌كه شيخ ابراهيم از مشاهير علماى جبل عامل است ، نام و ويژگىهاى او در امل الآمل نيامده ، و تأسف‌آورتر اينكه شيخ معاصر سند روايت خود را در آخر كتاب وسائل الشيعة با سه واسطه به وى منتهى ساخته ، در عين حال در امل الآمل از وى يادى نكرده و نامى نبرده است « 2 » .

--> ( 1 ) - اجازه مفصلى است كه در مجلد اجازات بحار « 108 » به طور كامل آورده شده و تاريخ آن نه روز مانده از جمادى الآخرة سال 934 هجرى و در شهر بغداد نوشته شده است . ( 2 ) - ترجمه مختصرى از او در امل الآمل در طبع قديم و جديد آورده شده و در آنجا مىنويسد : زهد وى از پدرش بيشتر بوده و ما به توسط شيخ زين الدّين نواده شهيد از مولانا محمّد امين استرآبادى از ميرزا محمّد استرآبادى از وى روايت مىكنيم .