مىكنم و پدرش شيخ عبد النبى برادر شيخ زين الدّين شهيد ثانى رحمة اللّه عليه است . مؤلف گويد : ظاهر آن است كه ، عنوان نباطى ويژه حسن و پدرش عبد النبى بوده زيرا ، شهيد ثانى نباطى نبوده و پس از اين ترجمه احوالش ضمن تذكرهء پدر او خواهد آمد . 115 - شيخ ابو محمّد حسن بن على بن ابى عقيل عمانى حذاء معظم‌له ، فقيهى جليل و متكلمى نبيل و از دانشوران اقدم ما به شمار است و به ابن ابى عقيل مشهور و نظريات علمى وى ، در كتاب‌هاى علماى ما مسطور است . وى از اجله علماى اماميه به حساب مىآيد و با آنكه عمانىها اكثر از خوارج و نواصبند ، اما اين بزرگوار به حكم : يخرج الحى من الميت ( بل من الاموات ) حجت بالغه‌اى است براى همه همشهرىهاى خود هرچند ظاهرا خوارج پس از سال 800 هجرى در آنجا ساكن شده و از شهرهاى مغرب‌زمين بدانجا كوچ كرده‌اند و آن خطه را منزلگاه خويش قرار داده‌اند چنان‌كه ، همين معنى را مىتوان از قصهء اباضى كه در شهرهاى مغرب اتفاق افتاد و در ميان خانه خود بدون آنكه از قاتلش اطلاعى حاصل شود كشته شد و حكايتش در بحار الانوار مذكور است . نسب ابن ابى عقيل به همان نحو كه ما نگاشتيم درست است و علامه هم در خلاصه ، بدان طرز يادآورى كرده ، آنجا كه گويد : ابو محمّد حسن بن على بن ابى عقيل عمانى نجاشى هم نسب او را آن‌چنان‌كه ما متذكر شديم متعرض گرديده است . شيخ طوسى گويد : ابو على حسن بن عيسى ، معروف به ابن ابى عقيل . بديهى است صاحب اين نام و نشان بعينه همان كسى است كه اين ترجمه از اوست ، و او را ابن ابى عقيل عمانى حذاء هم مىگويند و چنان‌كه نوشتيم از فقها ، و متكلمان ثقه بوده است و آثارى دارد از آن جمله است : المتمسك بحبل آل الرسول عليهم السّلام .