پادشاهان و خليفه‌ها و ارجوزهء ديگرى در تاريخ قاهره و ديگرى در نظم الفيه شهيد و غير از اين‌ها دارد . مؤلف گويد ، پاره‌اى از اشعار او را كه در مدح ائمه عليهم السّلام و غير از آنان گفته ، در شهر اردبيل ، ضمن مجموعه‌اى به خط افاضل ديده‌ام و اين نسخه در جزء كتاب‌هاى سيد نور الدّين عاملى برادر صاحب مدارك بوده است و در همان مجموعه قصيده‌اى از وى ضبط شده بود كه در آن به رد سنى مذهبى پرداخته كه در ضمن تأليف تاريخى ، معاويه و ديگر خلفاى بنى أميه را ستايش كرده است و اين قصيده به خط شيخ محمّد بن على بن الحسن جباعى جد شيخ بهايى است و همان قصيده را در مجموعهء ديگرى به خط شيخ عبد الصمد پسر شيخ محمّد جباعى يادشده ، ديده‌ام . و گمان من اين است كه ، شيخ حسن بن محمّد بن راشد - كه پس از اين از وى نام خواهيم برد و مؤلف كتاب ، مصباح المهتدين فى اصول الدّين است - با مترجم فعلى ما يكى باشد و كسى كه او را همان شيخ حسن بن سليمان بن خالد ، شاگرد شهيد اوّل بداند ، سخت در اشتباه خواهد بود . پس از اين ، صورت خط شيخ حسن بن راشد را در آخر كتاب مصباح كبير شيخ طوسى ديده‌ام ، كه به اين شرح نوشته بود : اين نسخه را با نسخه صحيح مقابله كرديم و كوشش كرديم تا غلطهاى آن را كاملا تصحيح كنيم مگر آنچه از چشم بيفتد و نظر از آن باز بماند . و طرف مقابله نوشته است : اين نسخه را با نسخه تصحيح شده به خط شيخ على بن احمد معروف به رميلى مقابله كرديم . و اضافه كرده ، رميلى نسخه خود را با نسخه‌اى كه به خط على بن محمّد سكونى بوده و در كربلاى معلا تصحيح شده ، مقابله كرده است و تاريخ اين نسخه هفدهم ماه شعبان المعظم سال 830 هجرى بوده است . پس از اين مترجم ما امضاء كرده ، و مىنويسد : كتبه الفقير الى اللّه تعالى الحسن بن راشد .