اجلاى شاگردان شيخ بهايى نيز بوده است ، ديگرى علامه سيد ميرزاى جزائرى نجفى مؤلف كتاب جوامع الكلم در احاديث صحاح و حسان و از مشايخ او كه در زهر الرياض نيامده ، ليكن خود مؤلف در رياض از او اسم برده است . علامه جليل ميرزا على نواب فرزند خليفه سلطان است . زهر الرياض مىنويسد ، افندى از گروه زيادى از دانشوران عامه روايت مىكرده و من اسامى ايشان را به خاطر ندارم ، ليكن اجازاتى را كه آنان به وى داده‌اند ديده‌ام و يا به اين جمله برخورد كرده‌ام كه ملا افندى از فلان عالم و نيز از مشايخ زيديه نيز روايت مىكرده است از جمله از امام زيديه يمن كه در روزگار وى مىزيسته اجازه روايت داشته است و آن‌گاه كه به بلاد يمن رفته در شهر صنعاء با وى ملاقات به عمل آورده و تصريح كرده كه از وى و ديگر اعلام يمنى استجازه كرده است . استجازه : صاحب رياض به دنبال همه مراتب علمى و حديثى و ديگر فنونى كه به دست آورده است يكى از مشايخ اجازه به شمار آمده است . سيد عبد اللّه جزائرى در اجازه مفصله‌اش در فصل مراتب اجازه ذيل مرتبه رابعه كه مربوط به متاخران از شهيد ثانى تا عصر خودش بوده نام صاحب رياض را در ذيل مشايخ روايت اين طبقه آورده است و مىنويسد : « و الميرزا عبد اللّه بن عيسى الاصفهانى التبريزى الافندى » . زهر الرياض جمعى را كه از وى استجازه كرده‌اند به شرح زير نام برده است : علامه ميرزا حيدر على بن مدقق شيروانى و علامه ملا محمّد صادق نواده علامه مجلسى ، علامه ملا محمّد بن علامه ملا عبد اللّه تونى مؤلف الوافيه در اصول ، علامه مير محمّد حسين حسينى خاتون‌آبادى اصفهانى نواده علامه مجلسى ، علامه شيخ محمّد على حزين ، علامه سيد نور الدّين جزائرى .