مؤلف گويد : شاگرد يادشده‌اش ، پاره‌اى از فتواهاى او را نقل كرده ، از جمله ، فتوا داده است كه ، در دو ركعت آخر نمازهاى چهار ركعتى مىتوان در يكى تسبيحات اربعه ، و در ديگرى حمد تنها بخواند . و مىتواند در يكى از دو سجدهء سهو « بسم اللّه و باللّه اللّهم صلّ على محمّد و آل محمّد » و در ديگرى « بسم اللّه و باللّه السّلام عليك ايها النبى و رحمة اللّه و بركاته » ، بخواند و جايز است كه در هر دوى آن‌ها مطلق تسبيح اللّه را كه در سجود نماز مىخواند ، بخواند . و مىتوان در دعاى دست هنگام خواندن دعاى فرج « و سلام على المرسلين » بگويد و در سلام نماز ، هرگونه لحنى كه تغييردهنده معنا نباشد جايز است . مؤلف گويد : شهيد هم در ذكرى بدانچه او گفته ، اشاره كرده است و شرح اين‌گونه مسائل به عهدهء كتاب ماست كه به نام وثيقة النجاة تأليف شده است . 49 - قاضى عماد الدّين ابو محمّد حسن استرآبادى وى ، فاضلى عالم و فقيهى جليل بوده و داورى رى را به عهده داشته است . او از مشايخ ابن شهرآشوب است و از ابن المعافى از قاضى بن قدامه « 1 » از سيد مرتضى روايت مىكرده ، و ابن شهرآشوب به سند او به نحوى كه ذكر شد اشاره كرده است . به طورى كه ، از خط سيد فضل اللّه راوندى استفاده مىشود ، شيخ عماد الدّين از مشايخ وى بوده است و به زودى ذيل شرح حال سيد به اين معنى اشاره خواهد شد و سيد ، كتاب غرر و درر سيد مرتضى را از وى روايت مىكرده است و خواهيم گفت ، قاضى حسن يعنى مترجم حاضر ما ، از قاضى ابو معافى احمد بن على بن قدامه از سيد مرتضى روايت مىكرده ،

--> ( 1 ) - در پاورقى مىنويسد : ظاهر آن است كه وى ، از قاضى ابو المعافى بن قدامه روايت مىكرده است چنان‌كه در چند سطر ديگر هم به نام وى اشاره مىكند نه آنكه از ابن معافى از قاضى ابن قدامه روايت كرده باشد - م .