33 - سيد عز الدّين حسن بن ابى الفتح دهان حسينى امل الآمل مىگويد : وى ، عالمى فاضل و از صلحا و از مشايخ ابن معيه ، است و هريك از اين دو تن از ديگرى اجازه داشته است و ابن معيه در ذيل نام او مىنويسد : السيد الجليل الفقيه العالم . مؤلف گويد : بنا بر آنچه اظهار شد مىتوان گفت ، سيد تا اندازه‌اى در درجه شهيد اوّل بوده است زيرا ، ابن معيه كه همان سيد نسابه تاج الدّين ابو عبد اللّه محمّد بن سيد جلال الدّين ابو جعفر قاسم بن حسن ابن محمّد بن حسن بن معية بن سعيد حسنى ديباجى باشد ، از مشايخ شهيد اوّل است . 34 - شيخ عز الدّين ابو على حسن بن ابو الهيجاء اربلى شيخ معاصر در امل گويد : او فاضلى است عالم و شاعرى اديب و على ابن عيسى بن ابو الفتح اربلى مؤلف كتاب كشف الغمه روايت مىكرده است و اجازه‌اى را كه اربلى به شيخ عز الدّين داده و به خط بعضى از علما بوده است ، ديده‌ام ، و اربلى به فتح همزه است . 35 - شيخ حسن بن احمد بن ابراهيم وى ، از مشايخ نجاشى بوده و به طورى كه ، يكى از حاشيه‌نويسان رجال نجاشى بيان داشته ، شيخ حسن از پدرش احمد بن ابراهيم روايت مىكرده است . از قراين پيداست كه شيخ حسن همان حسن بن احمد بن ابراهيم بن شاذان است كه ذيلا به نام او اشاره مىشود و هرگاه وى همان نواده شاذان باشد نمىتوان او را از مشايخ نجاشى دانست .

--> خفته بود او در يكى كنجى خراب * چون بديدنش بگفتندش شتاب خيز كاين سلطان ترا طالب شده است * كز تو خواهد شهر ما از قتل رست - م .