كنت دهرا اقول بالاستطاعة * و ارى الجبر ضلة و شناعة ففقدت استطاعتى فى هوى ظب * ى فسمعا للمجبرين و طاعة روزگارى بوده كه به قانون اختيار سخن از آن مىگفتم و جبر را وسيله گمراهى و زشتى خويش مىانگاشتم . تا اينكه براثر فريفتگى آهويى كه دلبرم بود دست به دامن جبريها شده و از آن‌ها پيروى كردم . و همان نويسنده در حق او گويد : صاحب ، چون ابرى بود كه باران فضيلت از آن مىباريد و در همهء فنون يد طولا داشت و مراتب ادب و ديگر علوم را از ابو الحسين ابن فارس و ابو الفضل بن عميد و ديگران فرا گرفت و آثار بسيارى از خود باقى گذارد از قبيل : وقف و ابتدا و عروض و جوهرة الجمهرة . . . قسمتى از چكامهء او به شرح زير است . من كمولاى على * و الوغى تحمى لظاها من يصيد الصيد فيها * بالظبى حين انتظاها من له فى كل يوم * وقعات لا تضاها كم و كم حرب ضروس * جذ بالمرهف فاها اذكروا افعال بدر * لست ابغى ما سواها اذكروا غزوة احد * انه شمس ضحاها اذكروا حرب حنين * انه بدر دجاها اذكروا الاحزاب قدما * انه ليث شراها اذكروا مهجة عمرو * كيف افناها شجاها اذكروا امر براءة * و اصدقونى من تلاها اذكروا من زوج * ه زهراء قد طابت ثراها حاله حالة ه * ارون لموسى فافهماها