وثوق او پيداست . مؤلف امل گويد : به همين نسبت از عبارت شهيد كه در مقدمات اين كتاب امل نوشتيم تعديل او و امثال او هويدا مىشود « 1 » . 117 - شيخ احمد بن محمّد بن يوسف بحرانى شيخ معاصر ما در امل الآمل مىنويسد : بحرانى عالمى فاضل و محققى معاصر و شاعرى اديب بود . كتاب رياض الدلائل و حياض المسائل در فقه از آثار اوست ليكن ، به اتمام نرسيده است . رساله ديگرى به نام : المشكاة المضيئة در منطق ، و ديگرى به نام : الامور الخفية ( الرموز الخفية ) در مسائل منطقيه دارد و اشعارى نيكو مىسروده است . مؤلف گويد : از آثار او رساله‌اى است در اصول الفقه و ممكن است اين رساله را به منظور مقدمه‌اى براى كتاب رياض‌الدلائلش تأليف كرده باشد . 118 - سيد صدر الدّين احمد بن مرتضى بن منتهى حسينى مرعشى منتجب الدّين گويد : وى ، از علما و صلحا بوده است . 119 - شيخ سديد الدّين ابو العباس احمد بن مسعود اسدى حلى از فضلا و فقها بوده ، علامه حلى رحمه اللّه به توسط پدرش شيخ يوسف ، از

--> ( 1 ) - شيخ در ضمن من لم يرو عن المعصومين مىنويسد : احمد بن محمّد بن يحيى عطار قمى از محدثانى است كه تلعكبرى از وى روايت مىكرده است و ما به توسط حسين غضائرى از وى روايت كرده‌ايم و ابو الحسين بن ابى جيد قمى سال 356 هجرى از وى به سماع روايت رسيده و از او هم اجازه داشته است ، انتهى . مؤلف امل در مقدمه ثالثه امل الآمل مىنويسد : شهيد ثانى در شرح دراية الحديث اظهار داشته است ، عدالت راوى از دو راه فهميده مىشود : 1 - از راه شهادت عدلين . 2 - از راه استفاضه يعنى اهل نقل و ديگر از علما وى را به عدالت مىشناسند از قبيل پيشينيان از مشايخ ما از روزگار محمّد بن يعقوب كلينى تا زمان ما و هيچ‌يك از گذشتگان براثر شهرتى كه به عدالت دارند ، احتياجى به تنصيص بر تزكيه يا تنبيه بر عدالت ندارند ؛ زيرا وثوق و ضبط و ورع آنها بيشتر از عدالتشان شهرت يافته و ديگرانند كه نيازمند به تزكيه و تنصيص بر عدالت دارند انتهى . در مجمع الرجال ذيل احمد بن يحيى مىنويسد : برخى گويند ، تصحيح برخى از طرق شيخ از قبيل طريق او به حسين بن سعيد و امثال او مقتضى توثيق احمد بن يحيى مىباشد - م .