للشهيد ، و المحرر ، و التحصين ، و الدر الفريد فى التوحيد . و از شاگردان شهيد اوّل روايت مىكرده است . مؤلف گويد : المقتصر همان شرحى است كه وى بر ارشاد علامه نگاشته است و رساله‌اى ، در معانى افعال صلاة و ترجمه اذكار آن دارد كه مشتمل بر فوائد ارزنده‌اى است ، و من آن رساله را در مازندران ديده‌ام و از آثار او رسالهء : اللمعة الجلية فى معرفة النيه ، است كه به طور اشتباه آن را ، اللمعة الحليه ، با حاء بىنقطه خوانده‌اند و ديگرى رسالهء : نبذة الباغى فيما لا بد من آداب الداعى . اين رساله ملخصى از كتاب : عدة الداعى است كه نام برده شد . و من اين رساله را كه مختصرى بيش نبوده در شهر اردبيل ديده‌ام . ديگر ، رساله مصباح المبتدى و هداية المقتدى ، است كه در فقه است ، و بعضى از فضلا آن را از آثار وى نام برده‌اند . و ديگرى رسالهء : كفاية المحتاج فى مناسك الحاج . ديگر ، رسالهء بسيار مختصرى در نيات حج ، رساله مختصر ديگرى نيز در واجبات صلاة ، و هم ، رساله‌اى در ادعيه و آداب تعقيبات نماز و رساله‌هاى ديگر . وى در سال 841 هجرى درگذشته است . از آغاز غوالى اللآلئ به‌دست‌مىآيد ، ابن فهد از شيخ ظهير الدّين على ابن يوسف بن عبد الجليل نيلى و شيخ نظام الدّين على بن عبد الحميد نيلى حائرى از شيخ فخر الدّين فرزند علامه حلى روايت مىكرده است و گروهى از علما از جمله شيخ رضى الدّين حسين مشهور به ابن راشد قطيفى از وى روايت داشته‌اند . مؤلف گويد : ابن فهد رساله‌اى به نام ، غاية الايجاز در طهارت و صلاة دارد كه من آن را در اردبيل ديده‌ام و برخى كتاب التحرير را از آثار او دانسته و ممكن است اين كتاب همان المحرر باشد كه ما آن را از امل