آثار ديگرى نيز داشته است . ابن شهرآشوب ، در معالم العلماء از وى نام برده و دربارهء او گفته است : استاد من ، احمد بن ابى طالب طبرسى آثارى دارد از جمله الكافى در فقه كه كتاب ارزنده‌اى است . و ديگرى ، الاحتجاج ، و سومين ، مفاخرة الطالبيه و چهارمين ، تاريخ الائمه عليهم السّلام و پنجمين آن‌ها ، فضائل الزهراء عليها السّلام است . بسيار اتفاق افتاده است كه شيخ بزرگوار ، شهيد اوّل قدّس سرّه در شرح ارشاد ، فتواها و نظريات طبرسى و گفتارهاى او را نقل كرده است . از جمله در كتاب قصاص از شرح ارشاد در ضمن مسألهء اينكه مولى حق قصاص دارد و ضمان ديه براى ديان به عهده اوست چنين گويد : شيخ ابو منصور طبرسى ، در كتاب خود بين اين دو روايت متعارض جمع كرده به اين توضيح كه ، قائل الى آخر و علاوه بر اين در قصاص و ديات نيز مطالبى در اين باب ايراد كرده است . پس از بيان مراتب يادشده ، به شرح انتساب به طبرستان پرداخته است و گويد : به طورى كه مشهور است ، كلمهء طبرسى و طبرى منسوب به طبرستان است كه در حال حاضر آنجا را مازندران مىگويند و گفته مىشود ، طبرستان تنها نام مازندران نيست بلكه ، نام تمامى بلاد مازندران است به حدى كه ، شامل استرآباد و گرگان و غير آن‌ها نيز مىشود و خلاصه آن است كه طبرستان ، در كنار درياى خزر كه درياچه طبرستان گفته مىشود ، واقع شده است . شيخ ابو الفتوح ، در تفسير فارسى خود از ابن عباس نقل كرده است : تابوت بنى اسرائيل و عصاى موسى عليه السّلام در درياچه طبريه ، در درياى طبرستان قرار دارد و پيش از قيامت از آن دريا بيرون مىآيد و خروج آن‌ها چنانچه از روايتى كه از حضرت صادق عليه السّلام نقل شده است ، در روزگار حضرت صاحب الزمان عليه السّلام خواهد بود .