حضرت به لباس تصنيف آراسته نشده است و عبد اللّه ، پسر غيثم ( يا غتيم و يا غثيم ) پسر ابى السمال تا به آخر نسب . سپس مىنويسد : احمد بن عباس نجاشى اسدى مصنف اين كتاب ( يعنى كتاب رجال ) است و آثار ديگرى نيز دارد . آنچه آورده شد تعبير خود احمد بن على نجاشى است كه در رجال معروفش ، كه ما همواره از آن نقل مىكنيم ، از شخص خويش كرده است . در عين حال بعضى از فضلا « 1 » چنان پنداشته‌اند كه احمد بن عباس نجاشى مؤلف كتاب رجال است و حال آنكه وى جد احمد نجاشى است و كتاب رجال از تأليفات او نمىباشد و آنچه در رجال نجاشى آمده - كه در ذيل عنوانى تعبير به احمد بن عباس شده - از بيانات مصنف رجال يعنى احمد بن على نبوده است بلكه ، از ملحقات كتاب رجال است و گويا در نسخه‌اى كه در اختيار فاضل مزبور بوده جمله احمد بن عباس نجاشى به خط قرمز و با عنوان خاص نگاشته شده و او پنداشته است كه احمد بن عباس مؤلف رجال است ، در نتيجه به چنان اشتباهى دچار شده است . علامه حلى در خلاصه گويد : احمد ، مكنى به ابو العباس بوده و از ثقات مورد اطمينان و اعتماد است و كتاب رجال او در اختيار ما مىباشد و ما در اين كتاب يعنى ، خلاصه و ديگر آثار خود مطالب فراوانى از آن نقل كرده‌ايم و علاوه بر آن آثار ديگرى هم دارد كه در كتاب كبيرمان بدانها اشاره خواهيم كرد . ابو العباس احمد ، در ماه جمادى الاولى سال 450 در مطيرآباد درگذشته « 2 »

--> ( 1 ) - مراد از فاضل يادشده ميرزا محمّد استرآبادى است كه در منهج المقال ( در ذيل رياض منتهى المقال آمده و اشتباه است ) پس از آنچه را در آغاز احوال نجاشى ترجمه كرديم ايراد كرده ، مىنويسد : نسخى كه در اختيار ما درآمده است ، نجاشى همان احمد بن عباس است و به غير از اين نام و نشان او را به نام و نشان ديگرى نمىشناسيم . ( 2 ) - سال مزبور موافق با عدد ( ان الرحمة عليه ) مىباشد - م .