الميرزا عبد الله أفندي الأصبهاني
458
رياض العلماء وحياض الفضلاء
وچون بموجب حكم فردوس مكان عليين آشيان دوازده خانهوار از طايفه زيد كه از رعايا شوكياتاند مالا ووجوها [ . . . ] آن أفاضت دستگاه مسلم است بهمان دستور مقرر دانسته مضمون حكم مذكور را كه در اين باب صادر شده معتبر شناخته از آن تجاوز ننمايند . مستوفيان گرام وعمال وديوانيان بايد كه تمامى مزبورات را از نتيجهء اخراجات حكمي وغير حكمي بهراسم ورسم كه باشد سيما ساورى وده يك وده يك ونيم وحرنك ورسم المهر ورسم الوزارة ورسم الصدارة وحق الكيل وحيازه وأمثال آن از مطالبات بهمه أبواب سوى ومستثنى دانند . متصديان اشغال ديواني عراق عرب حسب المسطور مقرر دانسته قلم وقدم كوتاه وكشيده داشته [ . . . ] ومساحت وباز ديدن آن سركار مدخل نمايد وبه علت تفاوت وقرض غلبه ورسول داروغگى وساير شناقص أصلا طلب نكنند ، ودر سيرغو وسورغوى آخر كار مدخل نسازند وجريمه نگيرند ، واگر جريمه صادر شود گذراند كه گماشتگان هو من اليه رفع نمايند ، واگر سهوا از بابت اخراجات سيما مذكورات فوق يا بعد از اين سانح شود چيزى بر آن سركار حواله نمايند تحصيلداران نطلبند وتن را بديوان آورند محسوبست . وچون الوس حولانى كه مزارع وروامس يرقانيهاند به زراعت وحواشي آنجا قيام نمايند هيچ آفريده ايشان را تكليف بردن بمحلى ديگر ننمايند ، وگذارند كه به زراعت وحواشي آنجا قيام نمايند ما لوجهات الوس مزبوره را بر شيخ الاسلام هو من اليه مسلم وحر ومرفوع القلم دانسته بدستور ساير محال سيورغال هو من اليه عمل نمايند . وچون حكم جهان مطاع صادر شده كه چنانچه أرباب دوشلكات ديوان أعلى از گرفتن دوشلكات آن سركار ممنوعاند أرباب دوشلكات عراق عرب نيز خود را