خط كتابهء او نوربخش ديده و دل * و اگر قبول ندارى بيا در او بنگر كمند جذب الهى است صورت زنجير * . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . « 1 » به زير گنبد او مرغ وهم طيران * هماى كنگرهء عرش را شده رهبر « 2 » قصيدهء عربى ينادى مناد بصوت السليم * من العرش بخواجه عبد الرحيم فطوبى لمن كان سمع له * بهذا الندا قلبه مستقيم لك العزّ و المجد و الاحترام * عليك من اللّه فضل عظيم ملاقاتك القرب نيل المراد * مقالاتك الفوز قول كريم خواص المسيحا بانفاسك * يكلم فيحى العظام الرّميم لقد صار و اللّه ريح السموم * بتأثير لطفك روح النسيم ببطن الزمان لم يكن مثلك * لعمرك هى الدهر امّ العقيم على امين الخلق اعدائك * خبيس تكيس لعين رجيم قبول القلوب لك دائما * لهذا لك كل خلق نديم بالطافك الملتجى كل قوم * و لو من سليم و لو من تميم انا العبد موسوم بال « مطربى » * فقير حقير ، غريب يتيم خلوصى بخدام خدامك * قديم قديم قديم قديم و يا نفس لا تقنطى من ذنوب * فان العنايات عن النعيم دعاء الكليم ختام الكلام * ختام الكلام دعاء الكليم ظلال العنايات حتّى القيام * على رأس احبابك المستديم « 3 » * * *

--> ( 1 ) . چنان كه آقاى اصغر جانفدا نوشته ، گويا در نسخهء اصلى تذكره محو يا ناقص بوده است . ( 2 ) . تذكرة الشعرا ، ش 19 . اين قصيده را مطربى در مدح خانقاهى سروده كه باقى ولى محمد بهادر خان اشترخانى سلطان و حاكم سمرقند در بيرون شهر سمرقند ساخته بوده است . ( 3 ) . خاطرات ، ص 49 . اين قصيده را مطربى در مدح خواجه عبد الرحيم خان جويبارى سروده و آنگاه كه جهانگير شاه دربارهء مقام و فضل خواجه عبد الرحيم خان از مطربى ، پرسيده وى اين قصيده را نزد جهانگير خوانده است .