نقطهء دوم در ذكر شعرايى كه مؤلف ديده ، ملازمت ننموده [ است ] . [ 325 ] ظلّى قراكولى [ سدهء دهم هجرى / شانزدهم ميلادى ] ظلّى قراكولى ، اسمش دولت بيگ بود . خيمه و شاميانه و سراپرده را نيكو مىدوخت . در بخارا وفات نمود و در پشتهء خواجهء چهارشنبه ، مدفون شد . گاهى شعر گفته ، به فضلا و شعرا مىگذرانيد و اين مطلع از اوست : مطلع : بيا به باغ كه پُر مَى شده‌ست ساغر گل * بنوش بادهء صافى به نغمهء بلبل [ 326 ] ظنّى سمرقندى سدهء دهم هجرى / شانزدهم ميلادى ] ظنّى سمرقندى ، برادر خواجه محمد جاجم‌دوز است كه در كوى حمّام خانى مىبود . شاه محمد نام داشت و اين رباعى از وى است : رباعى : اى چرخ فلك چرا مرا آزارى * خواهم ز تو بگرفت خط بيزارى ما را به تو نيست آشنايى پس از اين * زيرا كه عجب مشعبد و عيّارى