نقطهء سوم در ذكر شعرايى كه مؤلف ايشان را نديده [ است ] . [ 308 ] خرّمى حصارى [ سدهء دهم هجرى / شانزدهم ميلادى ] خرّمى حصارى ، از شعراى صاحب فضل بوده و اشعار را به غايت نيكو مىگفته . جناب مجمع الفضايل ، مولانا عالم ابن مولانازادهء حكيم ، او را بسيار خوب تعريف كرده [ ه ] . طبع لطيف و گفتار منيف داشته و اين غزل از جملهء اشعار او بوده : غزل : ديشب ز دست غم در احباب مىزدم * حرفى ز درد خويش به هرباب مىزدم تا خاك كوى تو نشود همره صبا * شب تا سحر ز گريه به رو آب مىزدم شب با خيال صبح وصال تو تا سحر * از عين اشتياق ره خواب مىزدم گشتم زبون ز غم من اگرچه ز پردلى * خود را به قلب لشكر سهراب مىزدم مىسوختم ز آتش غم دوش « خرّمى » * از چشم تو بر آتش خود آب مىزدم