نقطهء دوم در ذكر شعرايى كه مؤلف [ ايشان را ] ديده ، ملازمت ننموده [ است ] . [ 297 ] ثامنى تاشكندى [ زندهء 1001 ق / 1593 م ] ثامنى تاشكندى ، والدهء او را هرفرزندى كه متولد مىشده ، از عالم به اندك‌زمانى مىرفته ، بعد از هشت فرزند ، او متولد شده و نمرده ، چون در مرتبهء نهم بوده ، بدان جهت « ثامنى » تخلّص مىكرد . « 1 » مختصر وقايه ، مىخواند و خالى از فهمى نبود . شعر را نيز نيكو مىگفت . در تاريخ سنهء احدى و الف ، متوجه هند شد و اين غزل از گفتار اوست : غزل : به روى شمع تو پروانه گشتم * به راه عاشقى ديوانه گشتم فرورفتم به درياى خيالت * ز سيماى تو چون دردانه گشتم ز مجنون برتر اندر عشق خوبان * ميان مردمان افسانه گشتم چو تار عنكبوت از تاب هجران * به جسم ناتوان در خانه گشتم بسان « ثامنى » از وصل خوبان * ز بخت واژگون بيگانه گشتم

--> ( 1 ) . به نظر مىرسد عبارت اندكى مغشوش است ، زيرا بنابر قاعده ، بايد گفت ، وى چون در مرتبهء هشتم قرار داشت ، بدان جهت « ثامنى » تخلص مىكرد .