نقطهء سوم در ذكر فضلايى كه مؤلف ايشان را نديده [ است ] . [ « 283 » ] [ شريف بخارايى ] [ متوفى 950 ق / 1543 م ] شريف ، جناب سيادت‌پناه فضيلت دستگاه ، امير شريف ، اسم شريف خود را تخلّص اشعار لطيف مىساخته‌اند . جناب سيادت‌مآبى برادر عينى حضرت قدوة العلما ، مولانا عصمت اللّه - روّح اللّه روحه - مىباشند . مولويّت تمام داشته‌اند و به غايت فاضل بوده‌اند . با وجود مرتبهء سيادت و اصالت ، گاهى توجّه خاطر عاطر ، به گفتن شعر مىگماشته‌اند . اشعار خوب دارند و اين مطلع از گفتار درربار لطيف ايشان است : مطلع : جانا نصيب ماست نه‌تنها بلاى هجر * داريم صد جفا و بلا ماوراى هجر و اين مطلع ايشان شهرت عظيم دارد و عجايب خوب واقع شده : مطلع : آن‌كه مستثنا ز بىمهران عالم در وفاست * متّصل با غير و با ما منقطع دايم چراست و اين قطعه را تقريبا بسيار دلپذير گفته‌اند :

--> ( 283 ) . ملا شريف بخارايى از ملازمان عبد العزيز خان ، والى بخارا بود و در 950 قمرى درگذشت : تذكرهء نصر آبادى ، ص 436 ؛ صحف ابراهيم ، برگ 162 ( ش 28 ) ؛ الذريعه ، 9 / 2 / 519 - 520 ؛ تذكرهء روز روشن ، ص 345 - 346 ؛ فرهنگ سخنوران ، 2 / 501 .