مطلع : خال نبود آن‌كه بر رخسار دلبر جا گرفت * عندليب است آن‌كه از مستى به گل مأوا گرفت اين فقير قريب به سالى است كه به عتبهء عليّهء ايشان آمدوشد دارد و گاهى در صحبت شريف ايشان ، به مذاكرهء فنّى از اشعار مىپردازد . هرگز در اين مدّت بر خلاف ادب . چيزى از ايشان مشاهده ننمود . آرى اين نتيجهء آن كلام سعادت انجام است كه وقتى از اوقات ، اين كمينه را به عنايت مخصوص گردانيده و محرمانه فرمودند كه : من زياده از ده نوبت حضرت رسالت - صلّى اللّه عليه و سلّم - را در واقعه ديده التفات يافته‌ام : يا رب ! خدا مراد همه طالبان دهد . دوستى به اين فقير گفت كه : من نيز ، شبى خوابى ديدم كه مخبر از همين معنا بود ، فامّا عن قريب ، از نوم به يقظه ، منتقل گشتم . گفتم : اين بيت حسب‌حال توست كه : بيت : چو در خوابم درآيد بخت بد از بهر محرومى * مرا بيدار مىسازد كه يار آمد چه خواب است اين رباعى : در خواب شبى همدم دلدار شدم * زين واقعه با شادى و غم يار شدم شادى ز براى آنكه خوابش ديدم * غم آنكه چرا ز خواب بيدار شدم فايده : در كتاب درّ النّظيم « 1 » آورده‌اند كه هركه به طهارت ، سورهء انّا اعطينا « 2 » را در شب ، هزار بار بخواند و هزار بار صلوات فرستد ، البتّه آن حضرت را در خواب بيند ، اما بايد كه حلال خورد .

--> ( 1 ) . در نسخهء استنساخ شده : ( در النّظم ) . ( 2 ) . سورهء كوثر .