نقطهء دوم در ذكر شعرايى كه مؤلف ايشان را ديده ، ملازمت ننموده [ است ] . [ 166 ] [ لطيف سمرقندى ] [ سدهء دهم هجرى / شانزدهم ميلادى ] لطيف ، تخلّص شريف خواجه محمد لطيف ديوان سمرقندى است . در فنّ سياق ذو فنون بود . از وزراى راست‌قلم و به شيوهء راستى علم مىنمود . طبع خوب داشت و اين رباعى را بسيار درويشانه گفته است : رباعى : يا رب به كرم ز بىنيازى ما را * بخشى به دو كون سرفرازى ما را داريم اميد آنكه در هردو جهان * محتاج به غير خود نسازى ما را [ 167 ] لطيفى جامه‌باف [ سدهء دهم هجرى / شانزدهم ميلادى ] لطيفى جامه‌باف ، از بخاراست و در گذر چار كاروانسرا ، مىباشد و اين رباعى را بسيار نيكو گفته : رباعى : عشق است كه دورم از وطن مىسازد * در دست كه دايما به من مىسازد من كافر عشقم و برهمن عشق است * آرى كافر به برهمن مىسازد